Description
La commune de Daumeray est issue de l'association de deux paroisses : DAUMERAY et ST GERMAIN. Autrefois, ST GERMAIN était le bourg le plus important. Il formait une baronnie, dont la paroisse de DAUMERAY occupée essentiellement par des moines n'était qu'une dépendance secondaire. L'édifice original de l’église Saint-Martin date du XIe siècle mais le clocher fut construit au XVIIIe siècle. L'ensemble fut foudroyé en 1986 puis restauré. On ne connaît pas la date exacte de la construction de l’église de Daumeray. Mais c’est pendant le XIe siècle vers 1047 que, pour se racheter de ses péchés, le Seigneur du Pays en fit don à l’abbé de Marmoutier qu’il l’avait soigné après un duel. Par référence au monastère de Marmoutier, fondé par St Martin, elle fut nommée : Eglise de St Martin. Toutefois, il est à noter que l’église de Daumeray est aussi dédiée à St Eloi, patron de Charlemagne. L’Eglise actuelle a une nef unique du XIe de style roman, et le chœur est de style gothique. En effet, ces deux styles sont dus à la restauration qu’entreprit Monsieur le Curé Chevallier en 1881 et que le Chanoine Baron finit de restaurer. Le Chanoine Baron a été curé de Daumeray du 5 janvier 1895 au 15 Août 1933. Il est né à Cholet le 16 janvier 1856 et décédé à Cholet le 22 novembre 1936. On pense que l’église a été abimée en janvier 1795, car le bourg formait durant toute la chouannerie une place forte vaillamment défendue. Les chouans assaillirent le bourg, les habitants se réfugièrent dans l’église. La restauration fut assez importante, il y eut : Le chœur et le transept anciennement en style roman, restauré en style gothique.
La tribune à laquelle ont été rajoutés des piliers qui la soutienne.
La voûte de la nef refaite et repeinte.
Le clocher a changé de place.
Plus les augmentations faites par le Chanoine Baron : – L’horloge du clocher installée en 1895. – Le monument de Monsieur Chevallier, principal donateur de la restauration de l’église. Son corps fut transféré du cimetière au transept de l’église dans la chapelle St-Joseph. Actuellement, un médaillon artistique en marbre blanc surmonte le monument où repose le corps du curé Chevallier. Stalles du chœur et meuble de sacristie.
Le chemin de croix, offert par Mr le vicaire général Grellier le 26 juin 1905.
Peintures et monument aux morts. En 1904 la chapelle de la Sainte Vierge fut décorée, puis vint le tour de la chapelle St-Joseph.
L’électricité : en 1916 le curé Baron installe l’électricité dans le sanctuaire et dans la nef. Quarante neuf lampes furent installées dans la chapelle de Sainte Marie. En 1918, il y eut l’installation des rampes au-dessus des stalles, et cent vingt quatre lampes au Sacré-Cœur.
Ciboires, exposition, statues, tableaux, bannières ont été offerts par certaines personnes de la commune.
Toutes ces transformations entreprises par le Chanoine Baron se terminèrent lors de son départ de Daumeray, après avoir fondé l’école des filles, actuellement école Notre-Dame et l’école St-Joseph pour les garçons. La nef n’offre d’intérêt que par son antiquité (XIe). La voute est en bois et recouverte d’une peinture. La sacristie actuelle fut bâtie en 1884. On a aucune archive sur les vitraux de la nef. Les vitraux du chœur et du transept ont été offerts après la restauration par les nobles de Daumeray. La Chaire est de l’époque de l’église mais a subi des modifications lors de la restauration. Par sa base carrée, le clocher est antique. Il a quatre étages : Au 1er il y a deux lucarnes. Au 2ème se trouve un arceau roman formé d’un double arceau. Au 3ème se répète un double arceau, Au 4ème c’est la toiture du clocher qui a quatre faces dont chacune est agrémentée d’une lucarne. Le clocher se termine par une croix à droite, et le célèbre coq, à gauche. Jusqu’en 1923 il n’y eut qu’une seule grosse cloche baptisée Martine. Le 15 septembre 1923 furent montées au clocher deux autres cloches plus légères, Clotilde et Marie-Anne. L'église fait aujourd'hui partie du réseau des « églises ouvertes et accueillantes d'Anjou » fleurie par quatre équipes de bénévoles (églises sélectionnées pour leur intérêt historique et architectural, ce label garantit l'intérêt de leur visite et facilite l'interprétation des lieux, éclairage de l'édifice, fond musical…).
English
The commune of Daumeray is the result of the association of two parishes: DAUMERAY and ST GERMAIN. In the past, ST GERMAIN was the most important village. It formed a barony, of which the parish of DAUMERAY occupied essentially by monks was only a secondary dependence. The original building of the church of Saint Martin dates from the 11th century but the bell tower was built in the 18th century. The whole was struck by lightning in 1986 then restored. The exact date of the construction of the church of Daumeray is not known. But it was during the 11th century, around 1047, that the Lord of the Country gave it to the abbot of Marmoutier to redeem his sins after a duel. In reference to the monastery of Marmoutier, founded by St. Martin, it was named: Church of St. Martin. However, it should be noted that the church of Daumeray is also dedicated to St. Eloi, patron saint of Charlemagne. The present church has a single nave from the 11th century in Romanesque style, and the choir is in Gothic style. In fact, these two styles are due to the restoration undertaken by Monsieur le Curé Chevallier in 1881 and completed by Canon Baron. Canon Baron was the parish priest of Daumeray from January 5, 1895 to August 15, 1933. He was born in Cholet on January 16, 1856 and died in Cholet on November 22, 1936. It is believed that the church was damaged in January 1795, because the village was a valiantly defended stronghold during the Chouannerie. The Chouans attacked the village and the inhabitants took refuge in the church. The restoration was quite important, there were : The choir and the transept, formerly in Romanesque style, were restored in Gothic style.
The gallery, to which pillars were added to support it.
The vault of the nave was redone and repainted.
The bell tower has changed its place.
Plus the increases made by the Canon Baron: – The clock of the bell tower installed in 1895. – The monument of Mr. Chevallier, the main donor of the restoration of the church. His body was transferred from the cemetery to the transept of the church in the chapel of St. Joseph. At present, an artistic medallion in white marble surmounts the monument where the body of the parish priest Chevallier rests. Choir stalls and sacristy furniture.
The Way of the Cross, offered by the vicar general Grellier on June 26, 1905.
Paintings and monument to the dead. In 1904 the chapel of the Holy Virgin was decorated, then came the turn of the chapel of St. Joseph.
Electricity: in 1916, the priest Baron installed electricity in the sanctuary and in the nave. Forty-nine lamps were installed in the chapel of Saint Mary. In 1918, ramps were installed above the stalls, and one hundred and twenty-four lamps were installed in the Sacred Heart.
Ciboriums, exposition, statues, paintings, banners were donated by some people of the town.
All these transformations undertaken by Canon Baron ended when he left Daumeray, after having founded the girls' school, now the Notre-Dame school, and the St. Joseph school for boys. The nave is only interesting because of its antiquity (11th century). The vault is made of wood and covered with paint. The present sacristy was built in 1884. There are no records of the stained glass windows in the nave. The stained glass windows of the choir and the transept were donated by the nobles of Daumeray after the restoration. The pulpit is from the time of the church but was modified during the restoration. The square base of the bell tower is antique. It has four floors: On the first floor there are two dormer windows. On the second floor there is a Romanesque arch formed by a double arch. On the third floor there is a double arch, On the 4th floor is the roof of the bell tower, which has four sides, each with a dormer window. The bell tower ends with a cross on the right and the famous rooster on the left. Until 1923 there was only one big bell called Martine. On September 15, 1923, two other lighter bells, Clotilde and Marie-Anne, were added to the bell tower. Today the church is part of the network of "open and welcoming churches of Anjou", which is run by four teams of volunteers (churches selected for their historical and architectural interest, this label guarantees the interest of their visit and facilitates the interpretation of the place, lighting of the building, musical background?)
Deutsch
Die Gemeinde Daumeray entstand aus dem Zusammenschluss zweier Pfarreien: DAUMERAY und ST GERMAIN. Früher war ST GERMAIN der wichtigste Marktflecken. Es bildete eine Baronie, von der die Pfarrei DAUMERAY, die hauptsächlich von Mönchen bewohnt wurde, nur eine sekundäre Abhängigkeit war. Das ursprüngliche Gebäude der Kirche Saint-Martin stammt aus dem 11. Jahrhundert, doch der Glockenturm wurde im 18. Jahrhundert errichtet. 1986 wurde das Ensemble vom Blitz getroffen und anschließend restauriert. Das genaue Baudatum der Kirche von Daumeray ist nicht bekannt. Jahrhundert um 1047, als der Herr des Landes sie dem Abt von Marmoutier schenkte, der ihn nach einem Duell gepflegt hatte, um sich von seinen Sünden reinzuwaschen. In Anlehnung an das von St. Martin gegründete Kloster Marmoutier erhielt sie den Namen: Kirche von St. Martin. Die Kirche von Daumeray ist jedoch auch dem Heiligen Eloi, dem Schutzpatron Karls des Großen, gewidmet. Die heutige Kirche hat ein einschiffiges romanisches Kirchenschiff aus dem 11. Diese beiden Stile sind auf die Restaurierung zurückzuführen, die Pfarrer Chevallier 1881 vornahm und die Kanoniker Baron zu Ende führte. Domherr Baron war vom 5. Januar 1895 bis zum 15. August 1933 Pfarrer von Daumeray. Er wurde am 16. Januar 1856 in Cholet geboren und starb am 22. November 1936 in Cholet. Es wird angenommen, dass die Kirche im Januar 1795 beschädigt wurde, da der Ort während der gesamten Chouannerie eine tapfer verteidigte Festung bildete. Als die Chouans den Ort stürmten, flüchteten die Einwohner in die Kirche. Die Restaurierung war ziemlich umfangreich und umfasste : Der Chor und das Querschiff waren früher im romanischen Stil erbaut und wurden im gotischen Stil restauriert.
Die Tribüne wurde mit Säulen versehen.
Das Gewölbe des Kirchenschiffs wurde erneuert und neu gestrichen.
Der Glockenturm hat seinen Platz gewechselt.
Dazu kommen die von Kanonikus Baron vorgenommenen Erhöhungen : – Die Kirchturmuhr, die 1895 installiert wurde. – Das Denkmal von Monsieur Chevallier, dem Hauptspender für die Restaurierung der Kirche. Sein Leichnam wurde vom Friedhof ins Querschiff der Kirche in die Kapelle St-Joseph überführt. Heute befindet sich ein kunstvolles Medaillon aus weißem Marmor über dem Denkmal, in dem der Leichnam des Pfarrers Chevallier ruht. Chorgestühl und Sakristeimöbel.
Der Kreuzweg, der am 26. Juni 1905 von Generalvikar Grellier gestiftet wurde.
Gemälde und Denkmal für die Gefallenen. 1904 wurde die Kapelle der Heiligen Jungfrau ausgeschmückt, danach kam die Kapelle St-Joseph an die Reihe.
Elektrizität: 1916 installierte Pfarrer Baron Elektrizität in der Wallfahrtskirche und im Kirchenschiff. In der Kapelle der Heiligen Maria wurden neunundvierzig Lampen installiert. Im Jahr 1918 wurden die Geländer über dem Chorgestühl und 1204 Lampen in der Herz-Jesu-Kirche installiert.
Ziborien, Ausstellungen, Statuen, Bilder und Banner wurden von einigen Personen aus der Gemeinde gespendet.
All diese Veränderungen, die der Kanoniker Baron vornahm, endeten, als er Daumeray verließ, nachdem er die Mädchenschule, heute Notre-Dame-Schule, und die St-Joseph-Schule für Jungen gegründet hatte. Das Kirchenschiff ist nur aufgrund seines Alters (11. Jh.) von Interesse. Das Gewölbe besteht aus Holz und ist mit einer Farbe überzogen. Die heutige Sakristei wurde 1884 erbaut. Es gibt keine Aufzeichnungen über die Glasmalereien des Kirchenschiffs. Die Glasmalereien im Chor und im Querschiff wurden nach der Restaurierung von den Adligen von Daumeray gestiftet. Die Kanzel stammt aus der Zeit der Kirche, wurde jedoch bei der Restaurierung verändert. Aufgrund seiner quadratischen Grundfläche ist der Glockenturm antik. Er hat vier Stockwerke: Im ersten befinden sich zwei Oberlichter. Im zweiten Stock befindet sich ein romanischer Bogen, der aus einem doppelten Bogen besteht. Im dritten Stock befindet sich ein doppelter Bogen, Im 4. Stock befindet sich das Dach des Glockenturms, das vier Seiten hat, von denen jede mit einem Dachfenster versehen ist. Der Glockenturm endet mit einem Kreuz auf der rechten Seite und dem berühmten Hahn auf der linken Seite. Bis 1923 gab es nur eine große Glocke, die auf den Namen Martine getauft wurde. Am 15. September 1923 wurden zwei weitere, leichtere Glocken, Clotilde und Marie-Anne, in den Glockenturm gehängt. Die Kirche ist heute Teil des Netzwerks der "offenen und einladenden Kirchen von Anjou", die von vier Freiwilligenteams mit Blumen geschmückt werden (Kirchen, die aufgrund ihres historischen und architektonischen Interesses ausgewählt wurden; dieses Label garantiert die Attraktivität eines Besuchs und erleichtert die Interpretation des Ortes, Beleuchtung des Gebäudes, musikalische Untermalung usw.).
Dutch
De gemeente Daumeray is ontstaan uit de vereniging van twee parochies: DAUMERAY en ST GERMAIN. In het verleden was ST GERMAIN het belangrijkste dorp. Het vormde een baronie, waarvan de parochie van DAUMERAY, die voornamelijk door monniken werd bewoond, slechts een secundaire afhankelijkheid was. Het oorspronkelijke gebouw van de kerk van Saint Martin dateert uit de 11e eeuw, maar de klokkentoren werd gebouwd in de 18e eeuw. Het gebouw werd in 1986 door de bliksem getroffen en gerestaureerd. De exacte bouwdatum van de kerk van Daumeray is niet bekend. Het was echter in de 11e eeuw, rond 1047, dat de landsheer haar schonk aan de abt van Marmoutier, die hij na een duel had behandeld, om boete te doen voor zijn zonden. Als verwijzing naar het klooster van Marmoutier, gesticht door Sint Maarten, kreeg het de naam: Kerk van Sint Maarten. De kerk van Daumeray is echter ook gewijd aan de heilige Eloi, beschermheilige van Karel de Grote. De huidige kerk heeft één romaans schip uit de 11e eeuw en een gotisch koor. Beide stijlen zijn te danken aan de restauratie die Monsieur le Curé Chevallier in 1881 ondernam en die door kanunnik Baron werd voltooid. Kanunnik Baron was pastoor van Daumeray van 5 januari 1895 tot 15 augustus 1933. Hij werd geboren in Cholet op 16 januari 1856 en stierf in Cholet op 22 november 1936. Men denkt dat de kerk in januari 1795 werd beschadigd, omdat het dorp tijdens de Chouannerie een dapper verdedigd bolwerk was. De Chouans vielen het dorp aan en de inwoners zochten hun toevlucht in de kerk. De restauratie was vrij belangrijk, er waren : Het koor en transept, vroeger in romaanse stijl, werden gerestaureerd in gotische stijl.
De galerij, waaraan pilaren werden toegevoegd ter ondersteuning.
Het gewelf van het schip werd opnieuw gedaan en beschilderd.
De klokkentoren werd verplaatst.
Plus de verhogingen gemaakt door kanunnik Baron: – De klok van de klokkentoren geïnstalleerd in 1895. – Het monument van de heer Chevallier, de belangrijkste schenker voor de restauratie van de kerk. Zijn lichaam werd overgebracht van het kerkhof naar het dwarsschip van de kerk in de kapel van Sint-Jozef. Vandaag de dag siert een artistiek wit marmeren medaillon het monument waar het lichaam van pater Chevallier ligt. Koorbanken en sacristiemeubilair.
De kruisweg, aangeboden door vicaris-generaal Grellier op 26 juni 1905.
Schilderijen en dodenmonument. In 1904 werd de kapel van de Heilige Maagd versierd, daarna kwam de kapel van Sint Jozef aan de beurt.
Elektriciteit: in 1916 installeerde pastoor Baron elektriciteit in het heiligdom en het schip. In de Mariakapel werden 49 lampen geïnstalleerd. In 1918 werden hellingen geïnstalleerd boven de koorstoelen en honderdvierentwintig lampen in het Heilig Hart.
Ciboriums, displays, beelden, schilderijen en vaandels werden geschonken door enkele inwoners van de stad.
Al deze door kanunnik Baron ondernomen transformaties eindigden toen hij Daumeray verliet, na de meisjesschool, nu de Notre-Dame school, en de St. Joseph school voor de jongens te hebben gesticht. Het schip is alleen interessant vanwege de oudheid (11e eeuw). Het gewelf is van hout en met verf bedekt. De huidige sacristie werd gebouwd in 1884. Er zijn geen gegevens over de gebrandschilderde ramen in het schip. De glas-in-loodramen in het koor en transept zijn na de restauratie geschonken door de edelen van Daumeray. De preekstoel stamt uit de tijd van de kerk, maar werd tijdens de restauratie gewijzigd. De klokkentoren heeft een vierkante basis en is antiek. Hij heeft vier verdiepingen: Op de eerste verdieping zijn er twee dakkapellen. Op de tweede verdieping is er een Romaanse boog gevormd door een dubbele boog. Op de derde verdieping wordt een dubbele boog herhaald, Op de vierde verdieping is het dak van de klokkentoren, die vier zijden heeft, elk met een dakkapel. De klokkentoren eindigt met een kruis rechts en de beroemde haan links. Tot 1923 was er slechts één grote klok, Martine genaamd. Op 15 september 1923 werden twee andere lichtere klokken, Clotilde en Marie-Anne, aan de klokkentoren toegevoegd. De kerk maakt nu deel uit van het netwerk van "open en gastvrije kerken van Anjou", dat gerund wordt door vier teams van vrijwilligers (kerken geselecteerd op hun historisch en architectonisch belang, dit label garandeert het belang van hun bezoek en vergemakkelijkt de interpretatie van de plaats, verlichting van het gebouw, muzikale achtergrond, enz.)
Español
El municipio de Daumeray es el resultado de la asociación de dos parroquias: DAUMERAY y ST GERMAIN. Antiguamente, ST GERMAIN era el pueblo más importante. Formaba una baronía, de la que la parroquia de DAUMERAY, ocupada principalmente por monjes, sólo era una dependencia secundaria. El edificio original de la iglesia de San Martín data del siglo XI, pero el campanario se construyó en el siglo XVIII. El edificio fue alcanzado por un rayo en 1986 y restaurado. Se desconoce la fecha exacta de construcción de la iglesia de Daumeray. Sin embargo, fue en el siglo XI, hacia 1047, cuando el Señor del País la donó al abad de Marmoutier, al que había tratado tras un duelo, para expiar sus pecados. En referencia al monasterio de Marmoutier, fundado por San Martín, recibió el nombre de: Iglesia de San Martín. Sin embargo, hay que señalar que la iglesia de Daumeray también está dedicada a San Eloy, patrón de Carlomagno. La iglesia actual tiene una sola nave románica del siglo XI y un coro gótico. De hecho, ambos estilos se deben a la restauración emprendida por Monsieur le Curé Chevallier en 1881 y completada por el canónigo Baron. El canónigo Baron fue párroco de Daumeray del 5 de enero de 1895 al 15 de agosto de 1933. Nació en Cholet el 16 de enero de 1856 y murió en Cholet el 22 de noviembre de 1936. Se cree que la iglesia fue dañada en enero de 1795, ya que el pueblo fue una fortaleza valientemente defendida durante la Chouannerie. Los chuanes atacaron el pueblo y los habitantes se refugiaron en la iglesia. La restauración fue bastante importante, hubo : El coro y el crucero, antiguamente de estilo románico, se restauraron en estilo gótico.
La galería, a la que se añadieron pilares para sostenerla.
La bóveda de la nave fue rehecha y repintada.
El campanario fue trasladado.
Además de los aumentos realizados por el canónigo Baron: – El reloj del campanario instalado en 1895. – El monumento del Sr. Chevallier, principal donante para la restauración de la iglesia. Su cuerpo fue trasladado del cementerio al crucero de la iglesia, en la capilla de San José. En la actualidad, un artístico medallón de mármol blanco remata el monumento donde reposa el cuerpo del padre Chevallier. Sillería del coro y mobiliario de la sacristía.
Vía Crucis ofrecido por el vicario general Grellier el 26 de junio de 1905.
Pinturas y monumento a los difuntos. En 1904 se decoró la capilla de la Santa Virgen, después llegó el turno de la capilla de San José.
Electricidad: en 1916, el párroco Baron instaló electricidad en el santuario y en la nave. En la capilla de Santa María se instalaron 49 lámparas. En 1918, se instalaron rampas sobre la platea y ciento veinticuatro lámparas en el Sagrado Corazón.
Copones, expositores, estatuas, cuadros y estandartes fueron donados por algunos habitantes de la ciudad.
Todas estas transformaciones emprendidas por el canónigo Baron terminaron cuando dejó Daumeray, después de haber fundado la escuela de niñas, actual escuela Notre-Dame, y la escuela San José para los niños. La nave sólo es interesante por su antigüedad (siglo XI). La bóveda es de madera y está recubierta de pintura. La sacristía actual se construyó en 1884. No hay constancia de las vidrieras de la nave. Las vidrieras del coro y del crucero fueron donadas después de la restauración por los nobles de Daumeray. El púlpito es de la época de la iglesia, pero fue modificado durante la restauración. El campanario tiene base cuadrada y es antiguo. Tiene cuatro pisos: En el primer piso hay dos ventanas abuhardilladas. En el segundo piso hay un arco románico formado por un doble arco. En el tercer piso se repite un arco doble, En el cuarto piso está el tejado del campanario, que tiene cuatro lados, cada uno con una ventana abuhardillada. El campanario termina con una cruz a la derecha y el famoso gallo a la izquierda. Hasta 1923 sólo había una campana grande, llamada Martine. El 15 de septiembre de 1923 se añadieron al campanario otras dos campanas más ligeras, Clotilde y Marie-Anne. En la actualidad, la iglesia forma parte de la red de "iglesias abiertas y acogedoras de Anjou", dirigida por cuatro equipos de voluntarios (iglesias seleccionadas por su interés histórico y arquitectónico, esta etiqueta garantiza el interés de su visita y facilita la interpretación del lugar, la iluminación del edificio, el fondo musical, etc.).
Italiano
Il comune di Daumeray è il risultato dell'associazione di due parrocchie: DAUMERAY e ST GERMAIN. In passato, ST GERMAIN era il villaggio più importante. Formava una baronia, di cui la parrocchia di DAUMERAY, occupata principalmente da monaci, era solo una dipendenza secondaria. L'edificio originario della chiesa di Saint Martin risale all'XI secolo, ma il campanile fu costruito nel XVIII secolo. L'edificio è stato colpito da un fulmine nel 1986 e restaurato. La data esatta della costruzione della chiesa di Daumeray non è nota. Tuttavia, fu nell'XI secolo, intorno al 1047, che il Signore del Paese la donò all'abate di Marmoutier, che aveva curato dopo un duello, per espiare i suoi peccati. In riferimento al monastero di Marmoutier, fondato da San Martino, fu chiamata: Chiesa di San Martino. Tuttavia, va notato che la chiesa di Daumeray è anche dedicata a Sant'Eloi, patrono di Carlo Magno. La chiesa attuale ha un'unica navata romanica dell'XI secolo e un coro gotico. In realtà, entrambi gli stili sono dovuti al restauro intrapreso da Monsieur le Curé Chevallier nel 1881 e completato dal canonico Baron. Il canonico Baron fu parroco di Daumeray dal 5 gennaio 1895 al 15 agosto 1933. Era nato a Cholet il 16 gennaio 1856 e morì a Cholet il 22 novembre 1936. Si pensa che la chiesa sia stata danneggiata nel gennaio 1795, poiché il villaggio era una roccaforte valorosamente difesa durante la Chouannerie. I Chouan attaccarono il villaggio e gli abitanti si rifugiarono nella chiesa. Il restauro fu piuttosto importante, ci furono : Il coro e il transetto, precedentemente in stile romanico, furono restaurati in stile gotico.
La galleria, alla quale furono aggiunti dei pilastri per sostenerla.
La volta della navata centrale è stata rifatta e ridipinta.
Il campanile è stato spostato.
Più gli aumenti effettuati dal canonico Barone: – L'orologio del campanile installato nel 1895. – Il monumento del signor Chevallier, il principale donatore per il restauro della chiesa. Il suo corpo fu trasferito dal cimitero al transetto della chiesa, nella cappella di San Giuseppe. Oggi, un artistico medaglione di marmo bianco sormonta il monumento dove riposa il corpo di Padre Chevallier. Stalli del coro e arredi della sacrestia.
Via Crucis offerta dal vicario generale Grellier il 26 giugno 1905.
Dipinti e monumento ai defunti. Nel 1904 fu decorata la cappella della Santa Vergine, poi fu la volta della cappella di San Giuseppe.
Elettricità: nel 1916, il parroco Barone installò l'elettricità nel santuario e nella navata. Nella cappella di Santa Maria furono installate quarantanove lampade. Nel 1918 furono installate rampe sopra i banchi e centoventiquattro lampade nel Sacro Cuore.
Cibori, espositori, statue, dipinti e stendardi furono donati da alcuni abitanti della città.
Tutte queste trasformazioni intraprese dal canonico Baron terminarono quando egli lasciò Daumeray, dopo aver fondato la scuola femminile, ora scuola Notre-Dame, e la scuola San Giuseppe per i ragazzi. La navata centrale è interessante solo per la sua antichità (XI secolo). La volta è in legno e ricoperta di vernice. L'attuale sacrestia è stata costruita nel 1884. Non si hanno notizie delle vetrate della navata. Le vetrate del coro e del transetto sono state donate dopo il restauro dai nobili di Daumeray. Il pulpito risale all'epoca della chiesa, ma è stato modificato durante il restauro. Il campanile, a base quadrata, è antico. Ha quattro piani: Al primo piano ci sono due abbaini. Al secondo piano si trova un arco romanico formato da un doppio arco. Al terzo piano si ripete un doppio arco, Al quarto piano si trova il tetto del campanile, che ha quattro lati, ciascuno con un abbaino. Il campanile termina con una croce a destra e il famoso gallo a sinistra. Fino al 1923 c'era solo una campana grande, chiamata Martine. Il 15 settembre 1923 furono aggiunte al campanile altre due campane più leggere, Clotilde e Marie-Anne. La chiesa fa oggi parte della rete delle "chiese aperte e accoglienti dell'Anjou", gestita da quattro équipe di volontari (chiese selezionate per il loro interesse storico e architettonico; questo marchio garantisce l'interesse della visita e facilita l'interpretazione del luogo, l'illuminazione dell'edificio, il sottofondo musicale, ecc.)