Eglise Saint Martin – Gouffern en Auge

Eglise romane datant du XIIe siècle, dédiée à Saint Martin et classée le 18 avril 1914. Construite de moellons et de pierres d'appareillage, les fenêtres ont été agrandies au XVIe siècle. La façade ouest conserve un très beau portail en plein cintre, à double colonnes engagées et chapiteaux à crochets. Une sorte de bandeau relie ces chapiteaux aux contreforts encadrant le portail, ce bandeau est finement sculpté de décor inspiré de la feuille d'acanthe datant du XIIe siècle. Clocher roman du XIVe siècle, sur le flanc Nord à l'angle nef-chœur. Ce clocher porte, à l'intérieur, sur deux puissants piliers ronds réunis par une arcade en plein cintre de la première moitié du XIIe siècle. L'intérieur a été restauré après la seconde guerre mondiale avec notamment une voûte de lambris sur charpente apparente. Le chœur est voûté d'ogives. La voûte de bois de la nef date de 1473. Parmi le mobilier : un grand retable en bois du XVIIIe siècle et une statue de Saint Martin en pierre naturelle du XIVe .

Romanesque church dating from the 12th century and devoted to Saint Martin.

Romanische Kirche aus dem 12. Jahrhundert, die dem Heiligen Martin geweiht ist und am 18. April 1914 unter Denkmalschutz gestellt wurde. Die Fenster wurden im 16. Jahrhundert vergrößert. An der Westfassade ist ein sehr schönes Rundbogenportal mit zwei eingesetzten Säulen und Hakenkapitellen erhalten. Eine Art Band verbindet diese Kapitelle mit den Strebepfeilern, die das Portal einrahmen. Dieses Band ist mit fein geschnitzten Verzierungen versehen, die an das Akanthusblatt aus dem 12. Jahrhundert, an der Nordflanke an der Ecke zwischen Schiff und Chor Der Glockenturm steht auf zwei mächtigen Rundpfeilern, die durch eine Rundbogenarkade aus der ersten Hälfte des 12. Das Innere wurde nach dem Zweiten Weltkrieg restauriert, insbesondere mit einem Täfelungsgewölbe auf sichtbarem Gebälk. Der Chor ist mit einem Kreuzrippengewölbe versehen. Das Holzgewölbe des Kirchenschiffs stammt aus dem Jahr 1473 Jahrhundert und eine Statue des Heiligen Martin aus Naturstein aus dem 14.

Romaanse kerk uit de 12e eeuw, gewijd aan Sint Maarten en geklasseerd op 18 april 1914. Gebouwd van puin en stenen metselwerk, werden de ramen in de 16e eeuw vergroot. De westgevel heeft nog steeds een mooi halfrond portaal met dubbele geëngageerde zuilen en gehaakte kapitelen. Een soort band verbindt deze kapitelen met de steunberen die het portaal omlijsten, deze band is fijn gebeeldhouwd met decoraties geïnspireerd op het acanthusblad uit de 12e eeuw. 14e eeuwse Romaanse klokkentoren aan de noordzijde op de hoek schip-koor Deze klokkentoren wordt aan de binnenkant ondersteund door twee krachtige ronde pilaren die verbonden zijn door een halfronde boog uit de eerste helft van de 12e eeuw. Het interieur werd na de Tweede Wereldoorlog gerestaureerd, met een gewelf met panelen boven een opengewerkt raamwerk. Het koor is ribgewelven. Het houten gewelf in het schip dateert van 1473 Onder het meubilair: een groot houten altaarstuk uit de 18e eeuw en een 14e eeuws beeld van Sint Maarten in natuursteen.

Iglesia románica del siglo XII, dedicada a San Martín y catalogada el 18 de abril de 1914. Construido con escombros y mampostería de piedra, las ventanas fueron ampliadas en el siglo XVI. La fachada oeste conserva un bello pórtico semicircular con columnas dobles engranadas y capiteles en forma de gancho. Una especie de banda conecta estos capiteles con los contrafuertes que enmarcan el portal, esta banda está finamente esculpida con una decoración inspirada en la hoja de acanto que data del siglo XII. Campanario románico del siglo XIV en el lado norte en la esquina de la nave-coro Este campanario está sostenido en su interior por dos poderosos pilares redondos unidos por un arco de medio punto de la primera mitad del siglo XII. El interior fue restaurado después de la Segunda Guerra Mundial, con una bóveda de paneles sobre un armazón expuesto. El coro tiene bóveda de crucería. La bóveda de madera de la nave data de 1473 Entre el mobiliario: un gran retablo de madera del siglo XVIII y una estatua de San Martín del siglo XIV en piedra natural.

Chiesa romanica risalente al XII secolo, dedicata a San Martino e catalogata il 18 aprile 1914. Costruita in calcestruzzo e muratura di pietra, le finestre furono ampliate nel XVI secolo. La facciata occidentale presenta ancora un bel portale semicircolare con doppie colonne innestate e capitelli a uncino. Una sorta di fascia collega questi capitelli ai contrafforti che incorniciano il portale; questa fascia è finemente scolpita con una decorazione ispirata alla foglia d'acanto del XII secolo. Campanile romanico del XIV secolo sul lato nord, all'angolo navata-coro Questo campanile è sostenuto all'interno da due possenti pilastri rotondi uniti da un arco semicircolare della prima metà del XII secolo. L'interno è stato restaurato dopo la seconda guerra mondiale, con una volta a pannelli su un'intelaiatura a vista. Il coro è a volta a crociera. La volta lignea della navata risale al 1473 Tra gli arredi: una grande pala d'altare lignea del XVIII secolo e una statua di San Martino in pietra naturale del XIV secolo.