Description
L'église Saint-Luc, située au centre du village, possède un chœur datant du 16e siècle. En 1843, la nef fut agrandie par l'ajout de bas-côtés, travaux réalisés par Jean-Louis Nonnon, charpentier à Renwez. En 1854, l'architecte Delerue proposa de détruire la tour romane du clocher pour en reconstruire un au faîtage de la nef, avec installation de la cloche en 1862. En 1869, la sacristie fut construite sous la direction de l'agent voyer Druart et du maçon Jules Drouart. L'église servit aussi d'hôpital militaire pendant la Seconde Guerre mondiale.L'église présente un plan allongé et est orientée au nord-est. La nef à trois vaisseaux comprend quatre travées, avec une tribune d'orgue dans la première travée et un escalier en vis dans le coin nord-ouest. Le chœur se compose de deux travées droites et d'une abside à trois pans, avec une sacristie adossée au flanc sud et un débarras au flanc nord. Le clocher, en charpente, se trouve au faîtage de la nef, côté occidental. L'édifice est construit en moellon calcaire et pierre de taille de type Dom-le-Mesnil. Les murs intérieurs sont enduits, et le sol est dallé de calcaire.L'église est d'un seul niveau, avec des baies en plein-cintre dans la nef et en arc brisé dans le chœur. La nef est séparée en trois vaisseaux par des colonnes ioniques. Le vaisseau central est couvert d'une voûte en berceau brisé, et les collatéraux sont plafonnés. Le chœur est voûté d'ogives à sept quartiers dans l'abside. Les toitures sont en ardoise, avec des toits à longs pans pour la nef et le chœur, une croupe pour l'abside, des toits à longs pans et croupe pour les sacristies, et une flèche polygonale sur le clocher.
English
Saint-Luc church, in the center of the village, has a choir dating back to the 16th century. In 1843, the nave was enlarged by the addition of side aisles, work carried out by Renwez carpenter Jean-Louis Nonnon. In 1854, architect Delerue proposed demolishing the Romanesque bell tower and rebuilding one at the nave ridge, with the bell installed in 1862. In 1869, the sacristy was built under the supervision of agent voyer Druart and mason Jules Drouart. The church has an elongated plan and faces north-east. The three-vessel nave has four bays, with an organ loft in the first bay and a spiral staircase in the northwest corner. The choir has two straight bays and a three-sided apse, with a sacristy on the south side and a storeroom on the north side. The timber-framed bell tower is located at the ridge of the nave, on the west side. The building is constructed of limestone rubble and Dom-le-Mesnil ashlar. The church is single-storey, with semicircular bays in the nave and pointed arches in the choir. The nave is divided into three vessels by Ionic columns. The central nave is covered by a pointed barrel vault, while the side aisles have a ceiling. The choir is rib-vaulted with seven quarters in the apse. The roofs are slate, with long-sloped roofs for the nave and choir, a hipped roof for the apse, long-sloped and hipped roofs for the sacristies, and a polygonal spire on the bell tower.
Deutsch
Die Kirche Saint-Luc befindet sich im Zentrum des Dorfes und besitzt einen Chor aus dem 16. Jahrhundert. 1843 wurde das Kirchenschiff durch das Hinzufügen von Seitenschiffen vergrößert. Diese Arbeiten wurden von Jean-Louis Nonnon, einem Zimmermann aus Renwez, durchgeführt. 1854 schlug der Architekt Delerue vor, den romanischen Turm des Glockenturms abzureißen und einen neuen am First des Kirchenschiffs zu errichten, wobei die Glocke 1862 installiert wurde. Im Jahr 1869 wurde die Sakristei unter der Leitung von Agent Voyer Druart und dem Maurer Jules Drouart errichtet. Während des Zweiten Weltkriegs diente die Kirche auch als Militärkrankenhaus.Die Kirche hat einen langgestreckten Grundriss und ist nach Nordosten ausgerichtet. Das dreischiffige Kirchenschiff besteht aus vier Jochen, mit einer Orgelempore im ersten Joch und einer Wendeltreppe in der nordwestlichen Ecke. Der Chor besteht aus zwei geraden Jochen und einer dreiseitigen Apsis mit einer an die Südflanke angelehnten Sakristei und einem Abstellraum an der Nordflanke. Der Glockenturm aus Fachwerk befindet sich am First des Kirchenschiffs auf der Westseite. Das Gebäude wurde aus Kalksteinbruchsteinen und Quadersteinen des Typs Dom-le-Mesnil errichtet. Die Innenwände sind verputzt und der Boden ist mit Kalksteinplatten gepflastert.Die Kirche ist eingeschossig mit Rundbogenöffnungen im Kirchenschiff und Spitzbogenöffnungen im Chor. Das Kirchenschiff ist durch ionische Säulen in drei Schiffe unterteilt. Das Mittelschiff ist mit einem spitzen Tonnengewölbe überdacht, die Seitenschiffe sind gedeckt. Der Chor ist in der Apsis mit einem siebenteiligen Kreuzrippengewölbe versehen. Die Dächer sind aus Schiefer, mit Langdächern für das Schiff und den Chor, einem Walmdach für die Apsis, Langdächern und Walmdächern für die Sakristeien und einer polygonalen Spitze auf dem Glockenturm.
Dutch
De kerk Saint-Luc, in het centrum van het dorp, heeft een koor dat dateert uit de 16e eeuw. In 1843 werd het schip uitgebreid met zijbeuken, werk uitgevoerd door Jean-Louis Nonnon, een timmerman uit Renwez. In 1854 stelde de architect Delerue voor om de Romaanse toren van de klokkentoren af te breken en er een te herbouwen op de nok van het schip, met de installatie van de klok in 1862. In 1869 werd de sacristie gebouwd onder toezicht van de agent voyer Druart en de metselaar Jules Drouart. De kerk heeft een langwerpige plattegrond en is naar het noordoosten gericht. Het schip met drie schepen heeft vier traveeën, met een orgelzolder in de eerste travee en een wenteltrap in de noordwestelijke hoek. Het koor bestaat uit twee rechte traveeën en een driezijdige apsis, met een sacristie aan de zuidkant en een opslagruimte aan de noordkant. De vakwerkklokkentoren bevindt zich op de nok van het schip, aan de westkant. Het gebouw is opgetrokken uit kalksteenpuin en Dom-le-Mesnil ashlar. De binnenmuren zijn gepleisterd en de vloer is geplaveid met kalksteen. De kerk heeft één verdieping, ronde boogramen in het schip en spitsbogen in het koor. Het schip wordt door Ionische zuilen in drie beuken verdeeld. Het middenschip wordt overdekt door een spits tongewelf en de zijbeuken hebben plafonds. Het koor heeft een zevenkwart ribgewelf in de apsis. De daken zijn van leisteen, met langwerpige daken voor het schip en het koor, een schilddak voor de apsis, langwerpige en schilddaken voor de sacristieën en een veelhoekige spits op de klokkentoren.
Español
La iglesia de Saint-Luc, en el centro del pueblo, tiene un coro que data del siglo XVI. En 1843, se amplió la nave añadiendo naves laterales, obra realizada por Jean-Louis Nonnon, carpintero de Renwez. En 1854, el arquitecto Delerue propuso demoler la torre románica del campanario y reconstruir una en la cumbrera de la nave, con la instalación de la campana en 1862. En 1869, se construyó la sacristía bajo la supervisión del agente voyer Druart y del albañil Jules Drouart. La iglesia tiene planta alargada y está orientada al noreste. La nave, de tres naves, consta de cuatro tramos, con un órgano en el primer tramo y una escalera de caracol en el ángulo noroeste. El coro consta de dos tramos rectos y un ábside de tres lados, con una sacristía contigua en el lado sur y un almacén en el lado norte. El campanario, de entramado de madera, está situado en la cresta de la nave, en el lado oeste. El edificio está construido con mampostería de piedra caliza y sillar de Dom-le-Mesnil. Los muros interiores están enlucidos y el suelo está pavimentado con piedra caliza. La iglesia es de una sola planta, con ventanas de arco de medio punto en la nave y arcos apuntados en el presbiterio. La nave está dividida en tres naves por columnas jónicas. La nave central está cubierta por una bóveda de cañón apuntada, y las laterales tienen techos. El coro tiene una bóveda de crucería de siete cuartos en el ábside. Las cubiertas son de pizarra, con tejados a dos aguas para la nave y el coro, a cuatro aguas para el ábside, a dos aguas y a cuatro aguas para las sacristías, y una aguja poligonal en el campanario.
Italiano
La chiesa di Saint-Luc, nel centro del villaggio, ha un coro risalente al XVI secolo. Nel 1843, la navata centrale fu ampliata con l'aggiunta di navate laterali, opera di Jean-Louis Nonnon, un falegname di Renwez. Nel 1854, l'architetto Delerue propose di demolire la torre romanica del campanile e di ricostruirne una sul colmo della navata, con l'installazione della campana nel 1862. Nel 1869 fu costruita la sacrestia sotto la supervisione dell'agente voyer Druart e del muratore Jules Drouart. La chiesa ha una pianta allungata ed è orientata verso nord-est. La navata, a tre navate, è a quattro campate, con un soppalco per l'organo nella prima campata e una scala a chiocciola nell'angolo nord-ovest. Il coro comprende due campate dritte e un'abside a tre lati, con una sacrestia adiacente al lato sud e un magazzino sul lato nord. Il campanile a graticcio si trova sul colmo della navata, sul lato ovest. L'edificio è costruito in calcare e bugnato di Dom-le-Mesnil. Le pareti interne sono intonacate e il pavimento è pavimentato in pietra calcarea. La chiesa è a un piano, con finestre ad arco a tutto sesto nella navata centrale e ad arco acuto nel presbiterio. La navata centrale è divisa in tre navate da colonne ioniche. La navata centrale è coperta da una volta a botte a sesto acuto, mentre le navate laterali sono dotate di soffitti. Il coro ha una volta a sette quarti nell'abside. Le coperture sono in ardesia, con tetti a spioventi lunghi per la navata centrale e il coro, un tetto a capanna per l'abside, tetti a spioventi lunghi e a capanna per le sacrestie e una guglia poligonale sul campanile.