Eglise Saint-Loup de Troyes

L’église de Buxeuil, dédiée à saint Loup de Troyes, est un édifice plutôt composite, où l’on peut déceler plusieurs campagnes de travaux étagées du XIIIème au XIVème s. Elle est bâtie en petits moellons calcaires, sur un plan assez fréquent dans la région : en croix latine, avec une nef – très refaite – de trois travées, un double transept à pignons de deux travées voûtées sur croisée d’ogives, et enfin une travée de chœur, également voûtée d’ogives, à l’ouest de laquelle s’est greffée la sacristie. Le clocher d’aspect encore roman, avec ses baies géminées et sa corniche à modillons, qui s’élève sur la deuxième travée de la croisée pourrait être la partie la plus ancienne de l’édifice. Le chœur peut être daté du XIIIème s. , de même que la deuxième travée de la croisée et du bras sud du transept. Des traces de peinture murale, très peu lisibles, y subsistent encore. Le reste de l’édifice a été reconstruit au XVIème s., de même que les voûtes des parties conservées. Enfin, le XIXème s. a considérablement remanié la nef, a restauré l’ensemble des maçonneries, conférant une certaine sécheresse à l’architecture, et enfin a bâti la sacristie. Pour reprendre les maçonneries des parties supérieures du clocher et la couverture des parties les plus anciennes, la Sauvegarde de l’Art Français a accordé 40 000 Fen 1989.

The church of Buxeuil, dedicated to Saint Loup de Troyes, is a rather composite building, where one can detect several campaigns of staged works from the 13th to the 14th century. It is built in small limestone rubble, on a plane quite common in the region: in Latin cross, with a nave – very redone – of three bays, a double transept with gables of two bays vaulted on cross of warheads, and finally a span of choir, also vaulted with ogives, to the west of which grafted the sacristy. The Romanesque bell-tower, with its twin bays and its modillion cornice, which rises on the second span of the crossing, may be the oldest part of the building. The choir can be dated from the 13th century. , as well as the second span of the cross and the south arm of the transept. Traces of mural painting, very illegible, still remain there. The rest of the building was rebuilt in the 16th century, as were the vaults of the preserved parts. Finally, the nineteenth century. has considerably overhauled the nave, restored all the masonry, conferring a certain drought on the architecture, and finally built the sacristy. To recover the masonry of the upper parts of the bell tower and the cover of the oldest parts, the French Art Safeguard granted 40 000 Fen 1989.

Die Kirche von Buxeuil, die dem heiligen Wolf von Troyes geweiht ist, ist ein ziemlich zusammengesetztes Gebäude, in dem man mehrere Baukampagnen zwischen dem 13. und 14. Jh. erkennen kann. Sie wurde aus kleinen Kalksteinen nach einem in der Region recht häufigen Grundriss errichtet: lateinisches Kreuz mit einem ? mit drei Jochen, einem doppelten Querschiff mit Giebeln, zwei Jochen mit Kreuzrippengewölben und einem Chorjoch mit Kreuzrippengewölben, an dessen Westseite die Sakristei angebaut wurde. Der noch romanische Glockenturm mit seinen Zwillingsöffnungen und seinem Stuckgesims, der sich über dem zweiten Feld der Vierung erhebt, könnte der älteste Teil des Gebäudes sein. Der Chor kann auf das 13. jahrhundert datiert werden, ebenso wie das zweite Vierungsfeld und der südliche Arm des Querschiffs. Es sind noch Spuren von Wandmalereien vorhanden, die jedoch kaum lesbar sind. Der Rest des Gebäudes wurde im 16. Jh. umgebaut, ebenso wie die Gewölbe der erhaltenen Teile. Jahrhundert wurde das Kirchenschiff erheblich umgebaut, das gesamte Mauerwerk restauriert, was der Architektur eine gewisse Trockenheit verlieh, und schließlich die Sakristei errichtet. Um das Mauerwerk der oberen Teile des Glockenturms zu erneuern und die ältesten Teile zu decken, bewilligte die Sauvegarde de l'Art Français 40.000 Fen 1989.

De kerk van Buxeuil, gewijd aan Saint Loup de Troyes, is een nogal samengesteld bouwwerk, met verschillende bouwfasen gespreid tussen de 13e en 14e eeuw. Het is gebouwd van kleine kalkstenen puin, op een plattegrond die vrij gebruikelijk is in de regio: een Latijns kruis, met een schip van drie traveeën, dat uitgebreid verbouwd is, een transept met dubbele puntgevel van twee traveeën gewelfd over ogieven en een koortravee, ook gewelfd over ogieven de kerk heeft een plattegrond in Latijns kruisvorm, met een schip met drie traveeën (dat uitgebreid is herbouwd), een transept met twee transepten met ribgewelven en een koor met ribgewelven ten westen waarvan de sacristie is toegevoegd. De klokkentoren, die er nog steeds Romaans uitziet, met zijn gemetselde traveeën en modillion kroonlijst, die boven de tweede travee van de kruising uittorent, zou het oudste deel van het gebouw kunnen zijn. Het koor kan gedateerd worden in de 13e eeuw. net als de tweede travee van de kruising en de zuidelijke arm van het dwarsschip. Er zijn nog sporen van muurschilderingen, die nauwelijks leesbaar zijn. De rest van het gebouw werd herbouwd in de 16e eeuw, net als de gewelven van de bewaard gebleven delen. Ten slotte werd in de 19e eeuw het schip aanzienlijk verbouwd, al het metselwerk gerestaureerd, waardoor de architectuur een zekere droogheid kreeg, en ten slotte werd de sacristie gebouwd. Voor de restauratie van het metselwerk van de bovenste delen van de klokkentoren en de dakbedekking van de oudste delen kende de Sauvegarde de l'Art Français 40.000 Fen 1989 toe.

La iglesia de Buxeuil, dedicada a Saint Loup de Troyes, es una construcción bastante compuesta, con varias fases de construcción escalonadas entre los siglos XIII y XIV. Está construida con pequeños bloques de piedra caliza, según una planta bastante común en la región: cruz latina, con una nave de tres tramos, muy reconstruida, un crucero a dos aguas de dos tramos abovedado con bóvedas de crucería y un tramo de coro, también abovedado con bóvedas de crucería la iglesia tiene planta de cruz latina, con una nave de tres tramos (muy reconstruida), un crucero a dos aguas con dos tramos de bóveda de crucería y un tramo de coro con bóveda de crucería, al oeste del cual se ha añadido la sacristía. El campanario, todavía de aspecto románico, con sus vanos geminados y su cornisa de modillones, que se eleva sobre el segundo vano del crucero, podría ser la parte más antigua del edificio. El coro puede datarse en el siglo XIII. así como el segundo tramo del crucero y el brazo sur del transepto. Aún se conservan restos de pintura mural, apenas legibles. El resto del edificio fue reconstruido en el siglo XVI, al igual que las bóvedas de los tramos conservados. Por último, en el siglo XIX se modificó considerablemente la nave, se restauró toda la mampostería, lo que dio a la arquitectura cierta sequedad, y finalmente se construyó la sacristía. Para restaurar la mampostería de las partes superiores del campanario y la cubierta de las partes más antiguas, la Sauvegarde de l'Art Français concedió 40.000 Fen 1989.

La chiesa di Buxeuil, dedicata a Saint Loup de Troyes, è una struttura piuttosto composita, con diverse fasi di costruzione scaglionate tra il XIII e il XIV secolo. È costruita in piccole pietre calcaree, su una pianta abbastanza comune nella regione: a croce latina, con una navata di tre campate, che è stata ampiamente ricostruita, un transetto a doppio timpano di due campate con volta a ogiva e una campata del coro, anch'essa con volta a ogiva la chiesa ha una pianta a croce latina, con una navata a tre campate (ampiamente ricostruita), un transetto a doppio timpano con due campate voltate a crociera e una campata del coro voltata a crociera, a ovest della quale è stata aggiunta la sacrestia. Il campanile, ancora di aspetto romanico, con le sue campate geminate e il cornicione a modiglione, che si erge sulla seconda campata dell'incrocio, potrebbe essere la parte più antica dell'edificio. Il coro può essere datato al XIII sec. così come la seconda campata dell'incrocio e il braccio sud del transetto. Rimangono tracce di pittura murale, appena leggibili. Il resto dell'edificio fu ricostruito nel XVI secolo, così come le volte delle sezioni conservate. Infine, il XIX secolo ha modificato notevolmente la navata centrale, ha restaurato tutte le murature, conferendo all'architettura una certa asciuttezza, e ha infine costruito la sacrestia. Per il restauro della muratura delle parti superiori del campanile e della copertura delle parti più antiche, la Sauvegarde de l'Art Français ha concesso 40.000 Fen 1989.