Eglise Saint-Jacques-le-Majeur – Courcelles-le-Roi

La façade occidentale dissymétrique est dépourvue du moindre décor, et les façades latérales percées de baies sont flanquées de contreforts, tandis que le clocher carré occupe l’angle sud-est. A l’intérieur, l’église comporte une nef de trois travées qui fut couverte au XIXe siècle de fausses voûtes en brique et plâtre. Elle a été agrandie au XVIe siècle d’un unique bas-côté au sud, dont la dernière travée a été aménagée au XIXe siècle en chapelle de la Vierge et ornée d’un intéressant vitrail néo-gothique. A l’arrière de l’édifice, on découvre un chœur polygonal inachevé aux dimensions impressionnantes. Il est composé de deux travées droites et d’un rond-point à cinq pans, et devait accueillir un déambulatoire dont on peut voir les départs de nervures.

The asymmetrical west facade is devoid of any decorative elements, while the side facades are flanked by buttresses and pierced by bays. The square bell tower occupies the south-east corner. Inside, the church has a three-bay nave that was covered in the 19th century with false brick and plaster vaults. A single south aisle was added in the 16th century, the last bay of which was converted in the 19th century into a chapel of the Virgin and adorned with an interesting neo-Gothic stained-glass window. At the rear of the building is an unfinished polygonal choir of impressive dimensions. It is composed of two straight bays and a five-sided traffic circle, and was intended to accommodate an ambulatory, of which the starting points of the ribs can still be seen.

Die asymmetrische Westfassade ist unverziert, die Seitenfassaden sind von Strebepfeilern flankiert und der quadratische Glockenturm befindet sich in der südöstlichen Ecke. Das Innere der Kirche besteht aus einem dreijochigen Schiff, das im 19. Jahrhundert mit falschen Gewölben aus Ziegelsteinen und Gips überdacht wurde. Jahrhundert um ein einziges Seitenschiff im Süden erweitert, dessen letztes Joch im 19. Jahrhundert zu einer Marienkapelle umgebaut und mit einem interessanten neogotischen Glasfenster geschmückt wurde. Auf der Rückseite des Gebäudes befindet sich ein unvollendeter polygonaler Chor von beeindruckenden Ausmaßen. Er besteht aus zwei geraden Jochen und einem fünfseitigen Rondell und sollte ein Chorumgang beherbergen, dessen Rippenansätze noch zu sehen sind.

De asymmetrische westgevel heeft geen versieringen en de zijgevels, doorboord met traveeën, worden geflankeerd door steunberen, terwijl de vierkante klokkentoren op de zuidoostelijke hoek staat. Binnenin heeft de kerk een schip met drie traveeën dat in de 19e eeuw werd bedekt met valse bakstenen en gipsen gewelven. Het werd in de 16e eeuw uitgebreid met een enkele zijbeuk aan de zuidkant, waarvan de laatste travee in de 19e eeuw werd verbouwd tot kapel van de Maagd en versierd met een interessant neogotisch gebrandschilderd raam. Aan de achterkant van het gebouw staat een onvoltooid veelhoekig koor van indrukwekkende afmetingen. Het bestaat uit twee rechte traveeën en een vijfhoekige rotonde en was bedoeld om een kooromgang in onder te brengen, waarvan het begin van de ribben nog steeds te

La fachada oeste, asimétrica, carece de decoración, y las fachadas laterales, perforadas con vanos, están flanqueadas por contrafuertes, mientras que el campanario cuadrado ocupa el ángulo sureste. En el interior, la iglesia tiene una nave de tres tramos que se cubrió en el siglo XIX con falsas bóvedas de ladrillo y yeso. Fue ampliada en el siglo XVI por una sola nave al sur, cuya última crujía fue convertida en el siglo XIX en capilla de la Virgen y decorada con una interesante vidriera neogótica. En la parte trasera del edificio hay un coro poligonal inacabado de impresionantes dimensiones. Formado por dos tramos rectos y una rotonda de cinco lados, estaba destinado a albergar un deambulatorio, del que aún pueden verse los inicios de sus nervaduras.

La facciata occidentale, asimmetrica, è priva di decorazioni e le facciate laterali, traforate da campate, sono fiancheggiate da contrafforti, mentre il campanile quadrato occupa l'angolo sud-est. All'interno, la chiesa ha una navata a tre campate che è stata coperta nel XIX secolo con volte in mattoni finti e intonaco. Nel XVI secolo è stata ampliata con una navata unica a sud, la cui ultima campata è stata trasformata nel XIX secolo in cappella della Vergine e decorata con un'interessante vetrata neogotica. Sul retro dell'edificio si trova un coro poligonale incompiuto di dimensioni impressionanti. Costituito da due campate rettilinee e da una rotonda a cinque lati, era destinato a ospitare un ambulacro, di cui sono ancora visibili gli inizi delle nervature.