Eglise Saint-Etienne – Fontenay

Au sud, une chapelle du XVIe siècle dite la chapelle de la dîme, demeure l’unique témoignage de l’édifice primitif. Celle-ci est voutée d’ogives flamboyantes retombant sur des culots cannelés, ornés d’angelots très fins et de petits personnages. Elle abrite au-dessous d’une baie, l’enfeu des seigneurs de la Dîme, décoré de bas-reliefs représentant des emblèmes funéraires : un crâne et des os, un homme cadavérique, percé d’une flèche, avec à ses pieds un enfant nu et une chouette, et Dieu le Père, coiffé de la tiare. Ce rare est précieux exemple conservé en Berry, de décor sculpté dans la pierre, inspiré des traités du temps sur l’art de bien mourir a été inscrit à l’inventaire supplémentaire des Monuments historiques, le 30 octobre 2003.

To the south, a 16th century chapel, called the tithe chapel, remains the only evidence of the original building. This one is vaulted with flamboyant arches falling on fluted bases, decorated with very fine cherubs and small characters. Below a bay, it houses the burial place of the Lords of the Tithe, decorated with bas-reliefs representing funerary emblems: a skull and bones, a corpse-like man, pierced by an arrow, with a naked child and an owl at his feet, and God the Father, wearing a tiara. This rare and precious example preserved in Berry, of decoration sculpted in stone, inspired by the treaties of the time on the art of dying well, was registered in the supplementary inventory of the Historical Monuments, on October 30th, 2003.

Im Süden befindet sich eine Kapelle aus dem 16. Jahrhundert, die sogenannte Zehntkapelle, die das einzige Zeugnis des ursprünglichen Gebäudes ist. Sie ist mit flammenden Spitzbögen gewölbt, die auf kannelierten, mit sehr feinen Engeln und kleinen Figuren verzierten Sockeln ruhen. Unter einem Erker befindet sich das Grab der Herren des Zehnten, das mit Basreliefs geschmückt ist, die Grabsymbole darstellen: einen Schädel und Knochen, einen von einem Pfeil durchbohrten Leichnam, zu dessen Füßen ein nacktes Kind und eine Eule liegen, und Gottvater mit einer Tiara. Dieses seltene und wertvolle, in Berry erhaltene Beispiel eines in Stein gehauenen Dekors, das von zeitgenössischen Abhandlungen über die Kunst des guten Sterbens inspiriert ist, wurde am 30. Oktober 2003 in das Zusatzinventar der h

In het zuiden is een 16e-eeuwse kapel, bekend als de tiendenkapel, het enige bewijs van het oorspronkelijke gebouw. Het is gewelfd met flamboyante bogen op gecanneleerde bases, versierd met zeer fraaie cherubijnen en kleine figuren. Onder een baai bevindt zich de grafkamer van de Heren van de Tienden, versierd met bas-reliëfs die funeraire emblemen voorstellen: een schedel en beenderen, een lijkachtige man doorboord door een pijl, met een naakt kind en een uil aan zijn voeten, en God de Vader met een tiara. Dit zeldzame en kostbare in Berry bewaarde voorbeeld van in steen gebeeldhouwde decoratie, geïnspireerd op de verhandelingen uit die tijd over de kunst van het putten, is op 30 oktober 2003 opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten.

Al sur, una capilla del siglo XVI, conocida como la capilla del diezmo, sigue siendo la única evidencia del edificio original. Está abovedado con arcos flamígeros que caen sobre bases estriadas, decorados con finísimos querubines y pequeñas figuras. Debajo de una bahía, alberga la cámara funeraria de los Señores del Diezmo, decorada con bajorrelieves que representan emblemas funerarios: una calavera y huesos, un hombre con aspecto de cadáver atravesado por una flecha, con un niño desnudo y un búho a sus pies, y Dios Padre con una tiara. Este raro y precioso ejemplo conservado en Berry, de decoración esculpida en piedra, inspirada en los tratados de la época sobre el arte de morir bien, fue inscrito en el inventario suplementario de monumentos históricos el 30 de octubre de 2003.

A sud, una cappella del XVI secolo, nota come cappella della decima, rimane l'unica testimonianza dell'edificio originale. È a volta con archi fiammeggianti che cadono su basi scanalate, decorati con putti e piccole figure molto belle. Al di sotto di una campata, ospita la camera funeraria dei Signori della Decima, decorata con bassorilievi che rappresentano emblemi funerari: un teschio e ossa, un uomo cadavere trafitto da una freccia, con un bambino nudo e una civetta ai suoi piedi, e Dio Padre con un diadema. Questo raro e prezioso esempio conservato a Berry, di decorazione scolpita nella pietra, ispirata ai trattati dell'epoca sull'arte di morire bene, è stato inserito nell'inventario supplementare dei monumenti storici il 30 ottobre 2003.