Description
Après la transformation, en 1796, de l'ancienne église romane de Saint-Hilaire-de-Lavit en temple protestant, les catholiques de la paroisse ont fait construire l'église au XIXe siècle, sur le hameau de l'Elze.
Consacrée en 1854 et construite entièrement en schiste (à l'exception des chainages d'angles et des arcs des baies), elle s'intègre très bien dans le paysage et le bâti environnant. Le presbytère prolonge la nef.
L'ensemble, de style néo-gothique, est composé d'une nef unique se terminant par une abside semi-circulaire. Deux chapelles latérales forment un transept au niveau de la dernière travée.
L'intérieur est enduit d'une peinture claire qui rend l'ensemble lumineux. Dans les chapelles, les deux autels en bois peints, restaurés, sont surmontés d'un fronton triangulaire soutenu par des colonnes crénelées. Un chemin de croix est illustré de gravures représentant la Passion du Christ et un tableau du Sacré-Coeur est placé derrière le maitre-autel.
English
After the former Romanesque church of Saint-Hilaire-de-Lavit was converted into a Protestant temple in 1796, the parish's Catholics had the church built in the hamlet of l'Elze in the 19th century.
Consecrated in 1854 and built entirely of schist (with the exception of the quoins and bay arches), it blends harmoniously into the surrounding landscape and buildings. The presbytery extends the nave.
The neo-Gothic ensemble comprises a single nave ending in a semicircular apse. Two side chapels form a transept in the last bay.
The interior is rendered in a light-colored paint that gives the whole a luminous appearance. In the chapels, the two restored painted wooden altars are surmounted by a triangular pediment supported by crenellated columns. A Way of the Cross is illustrated with engravings depicting the Passion of Christ, and a painting of the Sacred Heart is placed behind the high altar.
Deutsch
Nachdem die alte romanische Kirche von Saint-Hilaire-de-Lavit 1796 in einen protestantischen Tempel umgewandelt worden war, ließen die Katholiken der Gemeinde die Kirche im 19. Jahrhundert auf dem Weiler Elze errichten.
Sie wurde 1854 geweiht und vollständig aus Schiefer gebaut (mit Ausnahme der Eckverkettung und der Bögen der Fensteröffnungen). Sie fügt sich sehr gut in die Landschaft und die umliegende Bebauung ein. Das Presbyterium verlängert das Kirchenschiff.
Der Komplex im neugotischen Stil besteht aus einem einzigen Kirchenschiff, das in einer halbrunden Apsis endet. Zwei Seitenkapellen bilden ein Querschiff auf der Höhe des letzten Jochs.
Das Innere ist mit einer hellen Farbe verputzt, die das Ganze hell erscheinen lässt. In den Kapellen befinden sich zwei bemalte, restaurierte Holzaltäre, die von einem dreieckigen Giebel gekrönt sind, der von zinnenbewehrten Säulen getragen wird. Ein Kreuzweg ist mit Stichen illustriert, die die Passion Christi darstellen, und hinter dem Hauptaltar befindet sich ein Gemälde des Heiligen Herzens.
Dutch
Nadat de voormalige Romaanse kerk van Saint-Hilaire-de-Lavit in 1796 werd omgebouwd tot een protestantse tempel, lieten de katholieken van de parochie in de 19e eeuw de kerk bouwen in het gehucht Elze.
Ze werd in 1854 ingewijd en is volledig uit leisteen opgetrokken (met uitzondering van de goten op de hoeken en de bogen van de traveeën), waardoor ze goed in het omliggende landschap en de gebouwen past. Het presbyterium ligt in het verlengde van het schip.
Het neogotische ensemble bestaat uit één schip dat eindigt in een halfronde apsis. Twee zijkapellen vormen een dwarsschip in de laatste travee.
Het interieur is geschilderd in een lichte verf die het geheel een heldere uitstraling geeft. In de kapellen worden de twee gerestaureerde beschilderde houten altaren bekroond door een driehoekig fronton ondersteund door gekanteelde zuilen. Een kruisweg is geïllustreerd met gravures die het lijden van Christus voorstellen en achter het hoofdaltaar is een schilderij van het Heilig Hart geplaatst.
Español
Después de que la antigua iglesia románica de Saint-Hilaire-de-Lavit se convirtiera en templo protestante en 1796, los católicos de la parroquia hicieron construir en el siglo XIX la iglesia de la aldea de Elze.
Consagrada en 1854 y construida íntegramente en esquisto (a excepción de la canalización de las esquinas y los arcos de los tramos), se integra bien en el paisaje y los edificios circundantes. El presbiterio prolonga la nave.
El conjunto neogótico consta de una sola nave que termina en un ábside semicircular. Dos capillas laterales forman un crucero en la última crujía.
El interior está revocado con una pintura clara que confiere al conjunto un aspecto luminoso. En las capillas, los dos altares de madera pintada y restaurada están coronados por un frontón triangular sostenido por columnas almenadas. Un Vía Crucis está ilustrado con grabados que representan la Pasión de Cristo, y un cuadro del Sagrado Corazón está colocado detrás del altar mayor.
Italiano
Dopo che l'antica chiesa romanica di Saint-Hilaire-de-Lavit fu trasformata in un tempio protestante nel 1796, i cattolici della parrocchia fecero costruire la chiesa nella frazione di Elze nel XIX secolo.
Consacrata nel 1854 e costruita interamente in scisto (ad eccezione della canalizzazione agli angoli e degli archi delle campate), si inserisce bene nel paesaggio e negli edifici circostanti. Il presbiterio prolunga la navata.
L'insieme neogotico comprende un'unica navata che termina con un'abside semicircolare. Due cappelle laterali formano un transetto nell'ultima campata.
L'interno è intonacato con una pittura chiara che conferisce all'insieme un aspetto luminoso. Nelle cappelle, i due altari in legno dipinto restaurati sono sormontati da un frontone triangolare sostenuto da colonne merlate. Una Via Crucis è illustrata da incisioni che rappresentano la Passione di Cristo, mentre dietro l'altare maggiore si trova un dipinto del Sacro Cuore.