Eglise de Saint Priest la Feuille – Saint-Priest-la-Feuille

L'église paroissiale Saint Laurent est une construction du XIIIème, considérablement remaniée et dotée au XIXème de deux chapelles latérales. Le portail en arc brisé n'a pas d'ornement mais les modillons offrent un curieux échantillonnage de têtes sculptées. A l'intérieur, un lambris a remplacé une voûte à croisés d'ogives dont subsistent encore des vestiges de retombées sur les culots. Mis à part le bénitier de 1676, une statuette de la Vierge à l'enfant et un autel en forme galbée dans la chapelle sud, ce petit sanctuaire abrite surtout un mobilier du XIXème: une Vierge de Pitié; un autel tabernacle en bois, de style néo-gothique, décoré de petits animaux fabuleux, de têtes de rois couronnés, d'éléments d'architecture militaire; Saint Laurent et Saint Priest décorent les ailes du tabernacle. Deux statues et un petit groupe sculpté de type Saint-Sulpicien représentant la Vierge et l'en

The parish church of Saint Laurent is a construction of the XIII , and has considerably revised the nineteenth two side chapels. The pointed arch portal has no ornament but a curious corbels offer sampling carved heads .

Die Pfarrkirche Saint Laurent ist ein Bau aus dem 13. Jahrhundert, der erheblich umgebaut und im 19. Jahrhundert mit zwei Seitenkapellen versehen wurde. Das Spitzbogenportal hat keine Verzierungen, aber die Modillons bieten ein kurioses Muster aus geschnitzten Köpfen. Im Inneren ersetzte eine Täfelung ein Kreuzrippengewölbe, von dem noch Reste der Auflager auf den Widerlagern erhalten sind. Abgesehen von einem Weihwasserbecken aus dem Jahr 1676, einer Statuette der Jungfrau mit Kind und einem geschwungenen Altar in der Südkapelle beherbergt diese kleine Wallfahrtskirche vor allem Mobiliar aus dem 19. Jahrhundert: eine Jungfrau der Barmherzigkeit; einen Tabernakelaltar aus Holz im neugotischen Stil, der mit kleinen Fabeltieren, gekrönten Königsköpfen und Elementen der Militärarchitektur verziert ist; die Heiligen Laurentius und Priest schmücken die Flügel des Tabernakels. Zwei Statuen un

De parochiekerk Saint-Laurent dateert uit de 13e eeuw en werd aanzienlijk verbouwd in de 19e eeuw, toen er twee zijkapellen aan werden toegevoegd. De deur met spitsbogen heeft geen versieringen, maar de modillions zijn een merkwaardig voorbeeld van gebeeldhouwde hoofden. Binnen is een ribgewelf vervangen door een lambrisering, waarvan de resten van de borstweringen nog over zijn. Afgezien van de stoup uit 1676, een beeldje van de Maagd met Kind en een gebogen altaar in de zuidelijke kapel, herbergt dit kleine heiligdom voornamelijk 19e-eeuws meubilair: een Maagd van Medelijden; een houten tabernakelaltaar in neogotische stijl, versierd met kleine fabeldieren, de hoofden van gekroonde koningen en elementen uit de militaire architectuur; Saint Laurent en Saint Priest sieren de vleugels van het tabernakel. Twee beelden en een kleine gebeeldhouwde groep in Sint-Sulpische stijl, die de Maagd

La iglesia parroquial de Saint Laurent data del siglo XIII y fue considerablemente modificada en el siglo XIX, cuando se añadieron dos capillas laterales. La portada, de arco apuntado, carece de ornamentación, pero los modillones ofrecen una curiosa muestra de cabezas esculpidas. En el interior, el revestimiento ha sustituido a una bóveda de crucería, de la que aún quedan restos de las enjutas. Aparte de la pila de 1676, una estatuilla de la Virgen con el Niño y un altar curvo en la capilla sur, este pequeño santuario alberga principalmente mobiliario del siglo XIX: una Virgen de la Piedad; un altar tabernáculo de madera de estilo neogótico, decorado con pequeños animales fabulosos, cabezas de reyes coronados y elementos de arquitectura militar; San Lorenzo y San Sacerdote decoran las alas del tabernáculo. Dos estatuas y un pequeño grupo escultórico de estilo san Sulpicio, que represent

La chiesa parrocchiale di Saint Laurent risale al XIII secolo ed è stata notevolmente modificata nel XIX secolo, quando sono state aggiunte due cappelle laterali. Il portale a sesto acuto è disadorno, ma i modiglioni presentano una curiosa collezione di teste scolpite. All'interno, i rivestimenti hanno sostituito la volta a crociera, di cui rimangono i resti dei pennacchi. A parte l'acquasantiera del 1676, una statuetta della Vergine con il Bambino e un altare curvo nella cappella sud, questo piccolo santuario ospita soprattutto arredi del XIX secolo: una Vergine della Pietà; un altare a tabernacolo in legno in stile neogotico, decorato con piccoli animali favolosi, teste di re incoronati ed elementi di architettura militare; San Lorenzo e San Sacerdote decorano le ali del tabernacolo. Due statue e un piccolo gruppo scultoreo in stile saint-sulpiziano, che rappresentano la Vergine Maria e il Bambino di Dio, ornano le ali del tabernacolo