Description
Fermée pendant la Révolution, devenue bien national, elle fut mise en vente en 1795. Louée aux Clarisses de 1806 à 1833, puis confiée aux Jésuites par Mgr Eugène de Mazenod en 1839. Ces dernières entreprennent sa restauration à partir de 1844. Il s'agit en fait d'une véritable reconstruction qui modifiera complètement l'aspect du bâtiment. En 1860 Désiré Michel, cimentier, réalise la façade très originale que nous pouvons voir encore aujourd'hui. Buffet d 'orgue dessiné par l'architecte et ingénieur marseillais Henry Condamin. Fermée au culte en 1901, devenue salle de concert puis après diverses tribulations, école de maçonnerie et entrepôt de mobilier scolaire jusqu'en 1979, elle sera enfin rendue au culte par affectation de la Ville de Marseille à la Fraternité Sacerdotale St Pie X, le 18 octobre 1982.
English
Closed during the Revolution, it became national property and was put up for sale in 1795. It was rented to the "Poor Clares" ( les Clarisses) from 1806 to 1833, then entrusted to the Jesuits by Bishop Eugène de Mazenod in 1839. The latter undertook its restoration from 1844 onwards. It was in fact a real reconstruction which completely changed the appearance of the building. In 1860 Désiré Michel, a cement manufacturer, created the very original façade that we can still see today. Organ case designed by the architect and engineer Henry Condamin from Marseille. Closed to worship in 1901, it became a concert hall, then after various tribulations, a masonry school and a warehouse for school furniture until 1979. It was finally given back to worship by the City of Marseille to the Priestly Fraternity of Saint Pie X, the 18th of October 1982.
Deutsch
Während der Revolution wurde sie geschlossen, wurde zum Nationalgut und 1795 zum Verkauf angeboten. Von 1806 bis 1833 wurde sie an die Klarissen verpachtet und 1839 von Mgr. Eugène de Mazenod den Jesuiten anvertraut. Diese begannen ab 1844 mit der Restaurierung. Es handelte sich dabei um einen echten Wiederaufbau, der das Aussehen des Gebäudes völlig veränderte. Im Jahr 1860 erstellte der Zementhersteller Désiré Michel die sehr originelle Fassade, die wir heute noch sehen können. Orgelbüffet, entworfen von dem Marseiller Architekten und Ingenieur Henry Condamin. 1901 wurde die Kirche für den Gottesdienst geschlossen, sie wurde zu einem Konzertsaal und nach verschiedenen Schwierigkeiten bis 1979 zu einer Maurerschule und einem Lager für Schulmöbel.
Dutch
Gesloten tijdens de Revolutie, werd het nationaal eigendom en in 1795 te koop aangeboden. Het werd van 1806 tot 1833 verhuurd aan de Clarissen en vervolgens in 1839 door bisschop Eugene de Mazenod aan de Jezuïeten toevertrouwd. Deze ondernam de restauratie in 1844. Het was in feite een echte reconstructie die het uiterlijk van het gebouw volledig veranderde. In 1860 creëerde Désiré Michel, een cementwerker, de zeer originele gevel die we vandaag nog steeds kunnen zien. Orgelkast ontworpen door de architect en ingenieur Henry Condamin uit Marseille. Gesloten voor de eredienst in 1901, werd het een concertzaal en vervolgens, na verschillende beproevingen, een gemetselde school en een opslagplaats voor schoolmeubilair tot 1979. Het werd uiteindelijk teruggegeven aan de eredienst toen de stad Marseille het op 18 oktober 1982 toewees aan de Priesterbroederschap van Sint Pius X.
Español
Cerrado durante la Revolución, pasó a ser propiedad nacional y se puso a la venta en 1795. Fue alquilado a las Clarisas de 1806 a 1833, luego confiado a los Jesuitas por el obispo Eugenio de Mazenod en 1839. Estos últimos emprendieron su restauración en 1844. Se trata de una verdadera reconstrucción que cambia por completo el aspecto del edificio. En 1860, Désiré Michel, un trabajador del cemento, creó la fachada tan original que aún podemos contemplar hoy en día. La caja del órgano fue diseñada por el arquitecto e ingeniero marsellés Henry Condamin. Cerrado al culto en 1901, se convirtió en sala de conciertos y después, tras diversas tribulaciones, en escuela de albañilería y almacén de mobiliario escolar hasta 1979. Finalmente volvió al culto cuando la ciudad de Marsella lo cedió a la Fraternidad Sacerdotal San Pío X el 18 de octubre de 1982.
Italiano
Chiuso durante la Rivoluzione, divenne proprietà nazionale e fu messo in vendita nel 1795. Fu affittato alle Clarisse dal 1806 al 1833, poi affidato ai Gesuiti dal vescovo Eugenio de Mazenod nel 1839. Quest'ultimo ne intraprese il restauro nel 1844. Si trattava infatti di una vera e propria ricostruzione che ha cambiato completamente l'aspetto dell'edificio. Nel 1860 Désiré Michel, un lavoratore del cemento, realizzò l'originalissima facciata che possiamo ammirare ancora oggi. Cassa d'organo progettata dall'architetto e ingegnere marsigliese Henry Condamin. Chiuso al culto nel 1901, divenne una sala da concerto e poi, dopo varie traversie, una scuola in muratura e un magazzino di arredi scolastici fino al 1979. Fu infine restituito al culto quando la città di Marsiglia lo assegnò alla Fraternità Sacerdotale San Pio X il 18 ottobre 1982.