Description
Sur un quai de la Loire disparu lors des comblements du fleuve, les bains-douches sont érigés en 1860 pour permettre un accès à l’hygiène aux travailleurs pauvres et aux laveuses professionnelles. Très fréquentés jusqu’au 20e siècle, des réaménagements sont entrepris dans les années 1980 pour préserver leur intégrité architecturale (bâtiment signé Henri-Théodore Driollet) et accueillir une maison des associations. En 2019, les bains sont réinventés par L’Ouvre-Boîtes pour devenir Le Grand Bain, un tiers-lieu coopératif. Dans ses peintures, dessins et sculptures figuratives, Claire Tabouret scrute l’identité et s’intéresse à l’enfance et à ses énigmes, à l’individu isolé ou au sein d’un groupe. Ses œuvres sont teintées d’expériences personnelles, déployant un univers d’histoires et de souvenirs. Dans un bassin de pierre conçu sur mesure pour l’alcôve de l’édifice, Claire Tabouret intègre Deux Baigneuses qui emprunte le thème du bain cher à l’histoire de l’art. La sculpture en bronze représente deux figures féminines aux visages esquissés se ressemblant comme deux sœurs. L’une est assise tandis que l’autre, debout, repose son bras avec complicité sur son épaule. Leurs maillots de bain à rayures leur donnent un air rétro et estival. Leurs pieds reposent dans le bassin, tandis que des filets d’eau ruissellent sur leur corps depuis leur tête. L’effet de patine donne l’illusion que l’eau a laissé une empreinte indélébile de son écoulement éphémère, marquant le passage du temps. L’artiste capte ce moment intermédiaire juste après les plaisirs des jeux de baignade : les moues et les postures relâchées évoquent le repos et les pensées vagabondes qui l’accompagnent. Claire Tabouret place le spectateur dans un récit à la fois étrange et familier, lui donnant l’impression d’y prendre part tout en lui étant extérieur, et provoque ainsi un court instant d’introspection, une simple contemplation.
English
On a quay of the Loire that disappeared when the river filled in, the bathshowers were built in 1860 to provide access to hygiene for poor workers and professional washerwomen. Very popular until the 20th century, the baths were redeveloped in the 1980s to preserve their architectural integrity (the building was designed by Henri-Théodore Driollet) and to house an association center. In 2019, the baths will be reinvented by L?Ouvre-Boîtes to become Le Grand Bain, a cooperative third-place. In her figurative paintings, drawings and sculptures, Claire Tabouret examines identity, focusing on childhood and its enigmas, the individual in isolation or within a group. Her works are tinged with personal experience, unfolding a universe of stories and memories. In a stone basin custom-designed for the building?s alcove, Claire Tabouret integrates Deux Baigneuses, borrowing the theme of the bath from art history. The bronze sculpture depicts two female figures with sketched faces, resembling sisters. One is seated, while the other, standing, rests her arm complicitly on her shoulder. Their striped bathing suits give them a retro, summery air. Their feet rest in the pool, while streams of water trickle down their bodies from their heads. The patina effect gives the illusion that the water has left an indelible imprint of its ephemeral flow, marking the passage of time. The artist captures this in-between moment just after the pleasures of bathing games: the pouting and relaxed postures evoke rest and the wandering thoughts that accompany it. Claire Tabouret places the viewer in a narrative that is at once strange and familiar, giving them the impression of being part of it while at the same time external to it, and thus provoking a brief moment of introspection, a simple contemplation.
Deutsch
An einem Kai an der Loire, der während der Verfüllung des Flusses verschwand, wurden 1860 die Duschbäder errichtet, um armen Arbeitern und professionellen Wäschern Zugang zu sanitären Einrichtungen zu ermöglichen. Jahrhundert wurden die Bäder stark frequentiert. In den 1980er Jahren wurden sie umgebaut, um ihre architektonische Integrität zu erhalten (das Gebäude wurde von Henri-Théodore Driollet entworfen) und ein Haus für Vereine einzurichten. Im Jahr 2019 wird das Bad von L'Ouvre-Boîtes zu Le Grand Bain umgestaltet, einem genossenschaftlichen Drittort. In ihren Gemälden, Zeichnungen und figurativen Skulpturen untersucht Claire Tabouret die Identität und interessiert sich für die Kindheit und ihre Rätsel, für das Individuum allein oder in einer Gruppe. Ihre Werke sind von persönlichen Erfahrungen geprägt und entfalten ein Universum aus Geschichten und Erinnerungen. In einem Steinbecken, das für den Alkoven des Gebäudes maßgeschneidert wurde, integriert Claire Tabouret Deux Baigneuses, die das Thema des Badens in der Kunstgeschichte aufgreifen. Die Bronzeskulptur stellt zwei weibliche Figuren mit skizzenhaften Gesichtern dar, die sich wie zwei Schwestern ähneln. Die eine sitzt, während die andere steht und ihren Arm verschwörerisch auf ihrer Schulter ruhen lässt. Ihre gestreiften Badeanzüge verleihen ihnen einen sommerlichen Retro-Look. Ihre Füße ruhen im Becken, während das Wasser von ihren Köpfen über ihre Körper rinnt. Der Patinaeffekt vermittelt die Illusion, dass das Wasser einen unauslöschlichen Abdruck seines flüchtigen Flusses hinterlassen hat, der den Lauf der Zeit markiert. Die Künstlerin fängt diesen Zwischenmoment direkt nach den Freuden der Badespiele ein: Schmollmund und entspannte Körperhaltung deuten auf die Ruhe und die damit einhergehenden abschweifenden Gedanken hin. Claire Tabouret versetzt den Betrachter in eine fremde und zugleich vertraute Erzählung, die ihm das Gefühl gibt, daran teilzuhaben und doch außerhalb zu stehen, und provoziert so einen kurzen Moment der Selbstbeobachtung, eine einfache Kontemplation.
Dutch
Op een kade van de Loire die verdween toen de rivier volliep, werden de baden en douches in 1860 gebouwd om arme arbeiders en professionele wasvrouwen toegang te geven tot hygiëne. De baden waren erg populair tot in de 20e eeuw en werden in de jaren 1980 heringericht om hun architecturale integriteit te behouden (het gebouw werd ontworpen door Henri-Théodore Driollet) en om er een gemeenschapscentrum in onder te brengen. In 2019 worden de baden opnieuw uitgevonden door L'Ouvre-Boîtes om Le Grand Bain te worden, een coöperatieve derde plaats. In haar figuratieve schilderijen, tekeningen en sculpturen onderzoekt Claire Tabouret identiteit, waarbij ze zich richt op de kindertijd en haar raadsels, het individu in afzondering of als onderdeel van een groep. Haar werken zijn doortrokken van persoonlijke ervaringen en ontvouwen een wereld van verhalen en herinneringen. Deux Baigneuses van Claire Tabouret, in een stenen bekken dat speciaal is ontworpen voor de nis van het gebouw, leent het thema van het bad dat zo dierbaar is in de geschiedenis van de kunst. Het bronzen beeld stelt twee vrouwen voor met geschetste gezichten die eruit zien als zussen. De ene zit, terwijl de andere, staand, haar arm medeplichtig op haar schouder laat rusten. Hun gestreepte zwemkleding geeft ze een retro, zomerse uitstraling. Hun voeten rusten in het zwembad, terwijl stroompjes water vanaf hun hoofd langs hun lichaam naar beneden sijpelen. Het patina-effect geeft de illusie dat het water een onuitwisbare afdruk heeft achtergelaten van zijn vluchtige stroom, die het verstrijken van de tijd markeert. De kunstenaar legt dit tussenmoment vast net na de geneugten van het baden: de pruillipjes en ontspannen houdingen roepen rust op en de dwalende gedachten die daarmee gepaard gaan. Claire Tabouret plaatst de kijker in een verhaal dat tegelijkertijd vreemd en vertrouwd is, waardoor hij de indruk krijgt er deel van uit te maken en er tegelijkertijd buiten te staan, en zo een kort moment van introspectie uitlokt, een eenvoudige contemplatie.
Español
En un muelle del Loira que desapareció cuando el río se llenó, los baños y duchas se construyeron en 1860 para facilitar el acceso a la higiene a trabajadores pobres y lavanderas profesionales. Muy populares hasta el siglo XX, los baños fueron remodelados en la década de 1980 para preservar su integridad arquitectónica (el edificio fue diseñado por Henri-Théodore Driollet) y albergar un centro comunitario. En 2019, los baños serán reinventados por L'Ouvre-Boîtes para convertirse en Le Grand Bain, un tercer lugar cooperativo. En sus pinturas figurativas, dibujos y esculturas, Claire Tabouret examina la identidad, centrándose en la infancia y sus enigmas, el individuo aislado o como parte de un grupo. Sus obras están teñidas de experiencia personal y despliegan un mundo de historias y recuerdos. En una pila de piedra diseñada a medida para la alcoba del edificio, Deux Baigneuses, de Claire Tabouret, toma prestado el tema del baño, tan caro a la historia del arte. La escultura de bronce representa dos figuras femeninas con rostros esbozados que parecen hermanas. Una está sentada, mientras que la otra, de pie, apoya cómplicemente el brazo sobre su hombro. Sus trajes de baño a rayas les dan un aire retro y veraniego. Sus pies descansan en la piscina, mientras chorros de agua recorren sus cuerpos desde sus cabezas. El efecto de pátina da la ilusión de que el agua ha dejado una huella indeleble de su efímero fluir, marcando el paso del tiempo. La artista capta este momento intermedio justo después de los placeres de los juegos de baño: los mohines y las posturas relajadas evocan el descanso y los pensamientos errantes que lo acompañan. Claire Tabouret sitúa al espectador en una narración a la vez extraña y familiar, dándole la impresión de ser parte de ella y al mismo tiempo externo a ella, y provocando así un breve momento de introspección, una simple contemplación.
Italiano
Su una banchina della Loira scomparsa con il riempimento del fiume, i bagni e le docce furono costruiti nel 1860 per garantire l'accesso all'igiene ai lavoratori poveri e alle lavandaie professioniste. Molto frequentati fino al XX secolo, i bagni sono stati riqualificati negli anni '80 per preservarne l'integrità architettonica (l'edificio è stato progettato da Henri-Théodore Driollet) e per ospitare un centro comunitario. Nel 2019, i bagni saranno reinventati da L'Ouvre-Boîtes per diventare Le Grand Bain, un terzo luogo cooperativo. Nei suoi dipinti figurativi, disegni e sculture, Claire Tabouret esamina l'identità, concentrandosi sull'infanzia e i suoi enigmi, sull'individuo isolato o come parte di un gruppo. Le sue opere si tingono di esperienze personali, dispiegando un mondo di storie e ricordi. In una vasca di pietra progettata su misura per l'alcova dell'edificio, Deux Baigneuses di Claire Tabouret riprende il tema del bagno, tanto caro alla storia dell'arte. La scultura in bronzo raffigura due figure femminili dai volti abbozzati che sembrano sorelle. Una è seduta, mentre l'altra, in piedi, appoggia complicemente il braccio sulla spalla. I loro costumi da bagno a righe conferiscono loro un aspetto retrò ed estivo. I loro piedi sono appoggiati nella piscina, mentre rivoli d'acqua scendono dai loro corpi a partire dalle teste. L'effetto patina dà l'illusione che l'acqua abbia lasciato un'impronta indelebile del suo flusso effimero, segnando il passaggio del tempo. L'artista cattura questo momento intermedio subito dopo i piaceri dei giochi balneari: il broncio e le posture rilassate evocano il riposo e i pensieri vaganti che lo accompagnano. Claire Tabouret inserisce lo spettatore in una narrazione al tempo stesso strana e familiare, dandogli l'impressione di farne parte e al tempo stesso di esserne esterno, provocando così un breve momento di introspezione, una semplice contemplazione.