Description
L’abbatiale de Solignac, fondée en 632 par Saint Éloi avec l'accord du roi Dagobert, est l’une des plus anciennes et remarquables églises romanes du Limousin. Ce monastère, dédié à la prière et à l’orfèvrerie, fut pillé par les Sarrasins puis par les Normands. Il renaît aux Xe et XIe siècles, passant de la règle de Luxeuil à celle de Saint Benoît. Aux XIIe et XIIIe siècles, l’abbaye, sous protection royale, connaît une grande prospérité. L’église actuelle est construite au XIIe siècle, avec une nef à trois travées voûtées de coupoles, un transept et un chœur à trois absidioles. Détruit en partie par un incendie en 1178, puis par les Anglais en 1388, l’édifice subit aussi les guerres de Religion au XVIe siècle. Il est restauré au XVIIe siècle. L’architecture présente des influences mozarabes, visibles dans les fenêtres et arcs trilobés. On y admire aussi des vitraux du XVe siècle.
English
The abbey church at Solignac is one of the oldest and most remarkable churches in the Limousin. It has had an eventful history. It was at his request that Saint Eloi (b. 588, Chaptelat, north of Limoges), goldsmith at the Limoges workshop, then in Paris, and now bishop of Noyon, obtained the land of "Solemniac" from King Dagobert in 632, wishing to return to his homeland. He founded a large monastery where many monks devoted themselves to prayer and goldsmithing. But the monastery was plundered and ruined by the Saracens in the 8th century, then by the Normans. In the 10th and 11th centuries, it was gradually reborn and prospered, passing from the original Luxeuil rule to the Benedictine rule. In the 12th and 13th centuries, under royal protection and rich in relics, the new abbey owned and controlled numerous lands and churches in the region
Deutsch
Die Abteikirche von Solignac gehört zu den ältesten und bemerkenswertesten Kirchen des Limousin. Sie hat eine sehr bewegte Geschichte hinter sich. Der heilige Eloi (geb. 588 in Chaptelat, nördlich von Limoges), Goldschmied in der Werkstatt von Limoges und später in Paris und später Bischof von Noyon, erhielt 632 auf seine Bitte hin von König Dagobert das Land "Solemniac", da er in sein Heimatland zurückkehren wollte. Dort gründete er ein bedeutendes Kloster, in dem viele Mönche dem Gebet und der Goldschmiedekunst frönten. Das Kloster wurde jedoch im 8. Jahrhundert von den Sarrazinen und später von den Normannen geplündert und ruiniert. Im 10. und 11. Jahrhundert wurde es allmählich wiederbelebt und blühte auf, wobei es von der ursprünglichen Luxeuil-Regel auf die Benediktinerregel umgestellt wurde. Im 12. und 13. Jahrhundert besaß und kontrollierte die neue Abtei unter königlichem Schutz
Dutch
De abdijkerk van Solignac is een van de oudste en opmerkelijkste kerken in de Limousin. Ze heeft een bewogen geschiedenis achter de rug. Het was op zijn verzoek dat de heilige Eloi (geboren in 588 in Chaptelat, ten noorden van Limoges), goudsmid in de werkplaats van Limoges, toen in Parijs, en die bisschop van Noyon werd, in 632 van koning Dagobert het land van "Solemniac" verkreeg, omdat hij naar zijn geboortestreek wilde terugkeren. Hij stichtte er een groot klooster, waar veel monniken zich wijdden aan gebed en edelsmeedkunst. Maar het klooster werd geplunderd en verwoest door de Saracenen in de 8e eeuw en daarna door de Noormannen. In de 10e en 11e eeuw werd het geleidelijk weer opgebouwd en bloeide het op, waarbij de oorspronkelijke Luxeuil-regel werd vervangen door de benedictijnse regel. In de 12e en 13e eeuw, onder koninklijke bescherming en rijk aan relikwieën, bezat en controle
Español
La iglesia abacial de Solignac es una de las más antiguas y notables del Lemosín. Ha tenido una historia muy agitada. Fue a petición suya cuando San Eloi (nacido en 588 en Chaptelat, al norte de Limoges), orfebre en el taller de Limoges, entonces en París, y que llegó a ser obispo de Noyon, obtuvo del rey Dagoberto en 632 la tierra de "Solemniac", con el deseo de regresar a su tierra natal. Allí fundó un gran monasterio, donde muchos monjes se dedicaron a la oración y a la orfebrería. Pero el monasterio fue saqueado y arruinado por los sarracenos en el siglo VIII, y luego por los normandos. Renació poco a poco en los siglos X y XI y prosperó, pasando de la regla luxeuil original a la benedictina. En los siglos XII y XIII, bajo protección real y rica en reliquias, la nueva abadía poseía y controlaba numerosas tierras e iglesias de la región
Italiano
La chiesa abbaziale di Solignac, fondata nel 632 da Saint Éloi con l'approvazione del re Dagoberto, è una delle più antiche e notevoli chiese romaniche del Limousin. Questo monastero, dedicato alla preghiera e all'oreficeria, fu saccheggiato dai Saraceni e poi dai Normanni. Rinacque nel X e XI secolo, passando dalla regola di Luxeuil a quella di San Benedetto. Nel XII e XIII secolo, l'abbazia fiorì sotto la protezione reale. La chiesa attuale fu costruita nel XII secolo, con una navata a tre campate coperte da cupole, un transetto e un coro con tre absidiole. Distrutta in parte da un incendio nel 1178, poi dagli inglesi nel 1388, l'edificio soffrì anche durante le guerre di religione del XVI secolo. Fu restaurato nel XVII secolo. L'architettura mostra influenze mozarabiche, visibili nelle finestre e negli archi trilobati. Sono presenti anche vetrate del XV secolo.