Description
Seule en scène, Sélène Assaf reconvoque les voix de ses deux grands-mères, Téta et Néné, l’une libanaise, l’autre française, et les incarne à tour de rôle. Écrit à partir de souvenirs d’enfance et d’entretiens menés par l’autrice-actrice elle-même, ce spectacle autobiographique part de l’intime pour interroger notre rapport à l’identité et à la difficile construction de soi face à l’héritage culturel, pesant et parfois contradictoire, légué par celles et ceux qui ont vécu avant nous. Une petite-fille, adulte à présent, se déplace entre les lignes d’hier et celles d’aujourd’hui, guidée par les mélodies de Fayruz et Billie Holiday, entre Bruxelles, Paris et Beyrouth, évoquant, non sans humour, le théâtre, la féminité, les rêves autant que les combats.« J’établis ici une sorte d’état des lieux ludique au milieu duquel le chant, ma voix, mêlée à la leur veut se faire entendre et prend position : au milieu, en équilibre. Nous ne sommes pas un patchwork, comme le dit Amin Maalouf, mais un dessin sur une peau tendue, et plusieurs appartenances peuvent nous faire vibrer. »Sélène Assaf, autrice, metteuse en scène et comédienne
English
Alone on stage, Sélène Assaf recalls the voices of her two grandmothers, Téta and Néné, one Lebanese, the other French, and plays them in turn. Written from childhood memories and interviews conducted by the author-actress herself, this autobiographical show takes an intimate approach to questioning our relationship with identity and the difficult construction of self in the face of the burdensome and sometimes contradictory cultural heritage bequeathed to us by those who lived before us. A granddaughter, now an adult, moves between the lines of yesterday and today, guided by the melodies of Fayruz and Billie Holiday, between Brussels, Paris and Beirut, evoking, not without humor, theater, femininity, dreams as much as struggles." Here, I establish a kind of playful inventory of fixtures, in the midst of which the song, my voice, mingled with theirs, wants to make itself heard and take up a position: in the middle, in balance. We're not a patchwork quilt, as Amin Maalouf says, but a drawing on a taut skin, and we can vibrate with many belongings. "Sélène Assaf, author, director and actor
Deutsch
Sélène Assaf, die allein auf der Bühne steht, ruft die Stimmen ihrer beiden Großmütter, Téta und Néné, eine Libanesin, die andere Französin, wieder auf und spielt sie abwechselnd. Dieses autobiografische Stück, das auf der Grundlage von Kindheitserinnerungen und Interviews der Autorin und Schauspielerin selbst geschrieben wurde, geht vom Intimsten aus, um unsere Beziehung zur Identität und zur schwierigen Selbstfindung angesichts des belastenden und manchmal widersprüchlichen kulturellen Erbes zu hinterfragen, das uns von denjenigen hinterlassen wurde, die vor uns gelebt haben. Eine mittlerweile erwachsene Enkelin bewegt sich zwischen den Zeilen von gestern und heute, geleitet von den Melodien von Fayruz und Billie Holiday, zwischen Brüssel, Paris und Beirut, und spricht dabei nicht ohne Humor über Theater, Weiblichkeit, Träume und Kämpfe." Ich stelle hier eine Art spielerische Bestandsaufnahme auf, in deren Mitte der Gesang, meine Stimme, vermischt mit ihrer, sich Gehör verschaffen will und eine Position einnimmt: in der Mitte, im Gleichgewicht. Wir sind kein Patchwork, wie Amin Maalouf sagt, sondern ein Muster auf einer gespannten Haut, und mehrere Zugehörigkeiten können uns zum Schwingen bringen. "Sélène Assaf, Autorin, Regisseurin und Schauspielerin
Dutch
Sélène Assaf, die alleen op het podium staat, roept de stemmen op van haar twee grootmoeders, Téta en Néné, de ene Libanees, de andere Frans, en speelt ze om beurten. Deze autobiografische voorstelling is geschreven op basis van jeugdherinneringen en interviews die de auteur-actrice zelf heeft afgenomen. Het is een intieme benadering van het bevragen van onze relatie tot identiteit en het moeilijke proces van zelfconstructie in het licht van het belastende en soms tegenstrijdige culturele erfgoed dat ons is nagelaten door degenen die voor ons leefden. Een kleindochter, nu volwassen, beweegt zich tussen de lijnen van gisteren en vandaag, geleid door de melodieën van Fayruz en Billie Holiday, tussen Brussel, Parijs en Beiroet, en roept, niet zonder humor, theater, vrouwelijkheid, dromen en strijd op Ik maak een soort speelse inventaris van inrichtingen waarin het lied, mijn stem, vermengd met die van hen, zich wil laten horen en zijn plaats wil innemen: in het midden, in evenwicht. We zijn geen lappendeken, zoals Amin Maalouf het zegt, maar een tekening op een strakke huid, en we kunnen vibreren vanuit vele punten van verbondenheid. Sélène Assaf, auteur, regisseur en acteur
Español
Actuando sola en el escenario, Sélène Assaf evoca las voces de sus dos abuelas, Téta y Néné, una libanesa y la otra francesa, y las interpreta por turnos. Escrito a partir de recuerdos de infancia y entrevistas realizadas por la propia autora-actriz, este espectáculo autobiográfico aborda desde la intimidad el cuestionamiento de nuestra relación con la identidad y el difícil proceso de autoconstrucción frente a la pesada y a veces contradictoria herencia cultural que nos legaron quienes vivieron antes que nosotros. Una nieta, ya adulta, se mueve entre las líneas del ayer y del hoy, guiada por las melodías de Fayruz y Billie Holiday, entre Bruselas, París y Beirut, evocando, no sin humor, el teatro, la feminidad, los sueños y las luchas Establezco una especie de inventario lúdico de accesorios en medio del cual la canción, mi voz, mezclada con las suyas, quiere hacerse oír y ocupar su lugar: en medio, en equilibrio. No somos una colcha de retales, como dice Amin Maalouf, sino un dibujo sobre una piel tensa, y podemos vibrar desde muchos puntos de pertenencia" Sélène Assaf, autora, directora y actriz
Italiano
Recitando da sola sul palcoscenico, Sélène Assaf rievoca le voci delle sue due nonne, Téta e Néné, una libanese e l'altra francese, e le interpreta a turno. Scritto a partire da ricordi d'infanzia e da interviste condotte dalla stessa autrice-attrice, questo spettacolo autobiografico adotta un approccio intimo per interrogarsi sul nostro rapporto con l'identità e sul difficile processo di autocostruzione di fronte alla pesante e talvolta contraddittoria eredità culturale lasciataci in eredità da chi ha vissuto prima di noi. Una nipote, ormai adulta, si muove tra le linee di ieri e di oggi, guidata dalle melodie di Fayruz e Billie Holiday, tra Bruxelles, Parigi e Beirut, evocando, non senza umorismo, teatro, femminilità, sogni e lotte Sto stabilendo una sorta di inventario ludico di apparecchi in mezzo ai quali la canzone, la mia voce, mescolata alla loro, vuole farsi sentire e prendere il suo posto: al centro, in equilibrio. Non siamo una trapunta patchwork, come dice Amin Maalouf, ma un disegno su una pelle tesa, e possiamo vibrare da molti punti di appartenenza". Sélène Assaf, autrice, regista e attrice