Description
Dans Vacances vacance, Ondine Cloez rend hommage à tous ces moments où l'on n'est pas exactement où l'on devrait être : en avance ou en retard sur son corps, à côté, ailleurs. Et si c'était ça, la grâce, ce moment où l'on semble en dehors de soi, comme atteint par quelque chose qui nous dépasse ? Vacances vacance est un solo fait d'allers-retours entre le corps et la pensée, un monologue qui devient petit à petit une pièce chorégraphique. Ondine y déroule une pensée qui parle des vacances, de l'hypnose, de la maladresse, du bégaiement, de Démosthène, de la grâce et surtout de l'absence. Le défi : chercher l'endroit où l'on tombe, en se rapprochant toujours plus du vide ; amener le spectateur à une attention aigüe à ce qu'il est en train de voir maintenant, en relation avec ce qu'il a vu avant, ou imaginé ailleurs. Vacances vacance est une utopie ironique : vouloir vivre un moment de grâce sans arrêter de lui tordre le cou. Un petit bijou de malice et de délicatesse.
English
In Vacances vacance, Ondine Cloez pays tribute to all those moments when you're not exactly where you should be: ahead of or behind your body, on the side, somewhere else. And what if that's what grace is all about, that moment when we seem to be outside ourselves, as if touched by something beyond ourselves? Vacances vacance is a solo that moves back and forth between body and thought, a monologue that gradually becomes a choreographic piece. Ondine's thoughts are on holidays, hypnosis, clumsiness, stammering, Demosthenes, grace and, above all, absence. The challenge: to find the place where you fall, getting ever closer to the void; to bring the spectator to pay acute attention to what they are seeing now, in relation to what they have seen before, or imagined elsewhere. Vacances vacance is an ironic utopia: wanting to experience a moment of grace without stopping to wring its neck. A little gem of malice and delicacy.
Deutsch
In Vacances vacance würdigt Ondine Cloez all die Momente, in denen man nicht genau dort ist, wo man sein sollte: dem eigenen Körper voraus oder hinterher, daneben, woanders. Und wenn das die Gnade ist, dieser Moment, in dem man außerhalb seiner selbst zu stehen scheint, wie von etwas erreicht, das größer ist als man selbst? Vacances vacance ist ein Solo, das aus dem Hin und Her zwischen Körper und Gedanken besteht, ein Monolog, der sich nach und nach zu einem choreografischen Stück entwickelt. Ondine entfaltet darin einen Gedanken, der von Urlaub, Hypnose, Ungeschicklichkeit, Stottern, Demosthenes, Anmut und vor allem von Abwesenheit spricht. Die Herausforderung: den Ort zu suchen, an dem man fällt, und sich dabei immer mehr der Leere zu nähern; den Zuschauer zu einer scharfen Aufmerksamkeit für das zu bewegen, was er jetzt gerade sieht, in Verbindung mit dem, was er vorher gesehen oder sich anderswo vorgestellt hat. Vacances vacance ist eine ironische Utopie: einen Moment der Gnade erleben zu wollen, ohne aufzuhören, ihm den Hals zu verdrehen. Ein kleines Juwel aus Bosheit und Zartheit.
Dutch
In Vacances vacance brengt Ondine Cloez een ode aan al die momenten waarop je niet precies bent waar je zou moeten zijn: voor of achter je lichaam, aan de zijkant, ergens anders. En wat als dat is waar genade over gaat, dat moment waarop we buiten onszelf lijken te zijn, alsof we geraakt worden door iets buiten onszelf? Vacances vacance is een solo die heen en weer beweegt tussen lichaam en gedachte, een monoloog die geleidelijk overgaat in een choreografisch stuk. Ondine's gedachten gaan over vakantie, hypnose, onhandigheid, stotteren, Demosthenes, gratie en vooral afwezigheid. De uitdaging: de plek vinden waar je valt, steeds dichter bij de leegte komen; de toeschouwer scherp laten letten op wat hij nu ziet, in relatie tot wat hij eerder heeft gezien, of zich elders heeft verbeeld. Vacances vacance is een ironische utopie: een moment van gratie willen ervaren zonder te stoppen om zichzelf de nek om te draaien. Een juweeltje van venijn en fijnzinnigheid.
Español
En Vacances vacance, Ondine Cloez rinde homenaje a todos esos momentos en los que uno no está exactamente donde debería estar: delante o detrás del cuerpo, a un lado, en otro lugar. ¿Y si en eso consiste la gracia, en ese momento en que parecemos estar fuera de nosotros mismos, como tocados por algo que nos sobrepasa? Vacances vacance es un solo que avanza y retrocede entre el cuerpo y el pensamiento, un monólogo que poco a poco se convierte en una pieza coreográfica. Los pensamientos de Ondine giran en torno a las vacaciones, la hipnosis, la torpeza, la tartamudez, Demóstenes, la gracia y, sobre todo, la ausencia. El reto: encontrar el lugar donde se cae, acercándose cada vez más al vacío; llevar al espectador a prestar una atención aguda a lo que está viendo ahora, en relación con lo que ha visto antes, o imaginado en otro lugar. Vacances vacance es una utopía irónica: querer vivir un momento de gracia sin dejar de retorcerse el pescuezo. Una pequeña joya de malicia y delicadeza.
Italiano
In Vacances vacance, Ondine Cloez rende omaggio a tutti quei momenti in cui non si è esattamente dove si dovrebbe essere: davanti o dietro il corpo, di lato, da qualche altra parte. E se fosse proprio questa la grazia, quel momento in cui ci sembra di essere al di fuori di noi stessi, come se fossimo toccati da qualcosa che va oltre noi stessi? Vacances vacance è un assolo che si muove avanti e indietro tra corpo e pensiero, un monologo che gradualmente diventa un pezzo coreografico. Le riflessioni di Ondine riguardano le vacanze, l'ipnosi, la goffaggine, la balbuzie, Demostene, la grazia e, soprattutto, l'assenza. La sfida: trovare il punto in cui si cade, avvicinandosi sempre più al vuoto; portare lo spettatore a prestare un'attenzione acuta a ciò che sta vedendo ora, in relazione a ciò che ha visto prima, o immaginato altrove. Vacances vacance è un'ironica utopia: voler vivere un momento di grazia senza fermarsi a tirare il collo. Un piccolo gioiello di malizia e delicatezza.