Théâtre – Lettres d'excuses – 10-10-2025 – Gujan-Mestras

Les Berger habitent au sixième et dernier étage d’un immeuble parisien. Ils s’y sentent bien, tellement bien qu’ils aimeraient agrandir leur espace et rêvent de récupérer l’appartement des Tissandier, leurs sympathiques voisins et amis du cinquième afin de se créer un joli duplex. Mais les Tissandier sont heureux dans leur appartement et ne comptent pas déménager. Comment faire alors ? Il ne reste aux Berger qu’une seule alternative : utiliser tous les moyens possibles pour arriver à leur fin !

Following an accident, Icare, aka Courgette, finds himself in a "home for skinned children" where he meets other children just as bruised by life. There, where play, music and poetry become a necessity, they learn to build themselves up and "sew" their hearts back together? Encountering others becomes the possibility of hope, out of all determinism, by demonstrating resilience. After Ma vie de Courgette (winner of two Césars in 2017), Pamela Ravassard and Garlan Le Martelot adapt Gilles Paris?s novel Autobiographie d?une Courgette for the stage, telling us a story full of light.

Nach einem Unfall findet sich Icare alias Courgette in einem "Heim für gehäutete Kinder" wieder, wo er auf andere Kinder trifft, die ebenfalls vom Leben gezeichnet sind. Dort, wo Spiel, Musik und Poesie zu einer Notwendigkeit werden, lernen sie, sich selbst aufzubauen und ihre Herzen zu "nähen" Die Begegnung mit anderen Menschen wird zur Möglichkeit, Hoffnung zu schöpfen, indem sie Resilienz beweisen. Nach "Ma vie de Courgette" (zwei Césars 2017) adaptieren Pamela Ravassard und Garlan Le Martelot den Roman von Gilles Paris, "Autobiographie d'une Courgette", für das Theater und erzählen uns eine Geschichte voller Licht.

Na een ongeluk belandt Icare, alias Courgette, in een "tehuis voor kinderen met huidwonden", waar hij andere kinderen ontmoet die net zo gekneusd zijn door het leven. Daar, waar spel, muziek en poëzie een noodzaak worden, leren ze zichzelf op te bouwen en hun hart weer aan elkaar te "naaien"? Het ontmoeten van andere mensen wordt een kans om hoop te vinden, buiten de grenzen van het determinisme, door veerkracht te tonen. Na Ma vie de Courgette (winnaar van twee Césars in 2017), bewerken Pamela Ravassard en Garlan Le Martelot de roman Autobiographie d?une Courgette van Gilles Paris voor het toneel en vertellen ons een verhaal vol licht.

Tras un accidente, Icare, alias Calabacín, se encuentra en un "hogar para niños con heridas en la piel", donde conoce a otros niños igual de magullados por la vida. Allí, donde el juego, la música y la poesía se convierten en una necesidad, aprenden a construirse a sí mismos y a "coser" de nuevo sus corazones.. El encuentro con otras personas se convierte en una oportunidad para encontrar la esperanza, fuera de los confines del determinismo, mostrando resiliencia. Tras Ma vie de Courgette (ganadora de dos Césars en 2017), Pamela Ravassard y Garlan Le Martelot adaptan para la escena la novela de Gilles Paris Autobiographie d?une Courgette, contándonos una historia llena de luz.

La famiglia Berger vive al sesto e ultimo piano di un condominio parigino. Si sentono a loro agio, tanto che vorrebbero ampliare il loro spazio abitativo e sognano di rilevare l'appartamento dei Tissandier, i loro simpatici vicini e amici del quinto piano, per creare un grazioso appartamento duplex. Ma i Tissandier sono felici nel loro appartamento e non hanno intenzione di trasferirsi. Quindi cosa possono fare? Alla famiglia Berger non resta che un'opzione: usare qualsiasi mezzo per raggiungere il loro obiettivo!