Description
C’est difficile de parler d’un spectacle. Je n’écris que ce qui m’amuse, je ne veux rien prouver, la comédie doit passer avant le sens. C’est ma règle. C’est toujours le personnage qui m’inspire et non le sujet. Je le dessine en le faisant parler, j’imagine comment il se tient, comment il bouge, je trouve sa posture, et souvent les mots viennent avec l’humeur.
Au départ, il n’y a pas grand-chose une phrase puis une deuxième une troisième et Ça y est je le vois ! Bah oui ! Je le connais ! Il parle comme ça Il se tient comme ça Puis il hésite, et dit une chose totalement grotesque et il y croit dur comme fer Alors je le fais parler, et il continue à dire des énormités, en se donnant un air très sérieux . Voilà ! Ça apparaît comme ça un personnage
English
It?s hard to talk about a show. I only write what amuses me, I don?t want to prove anything, the comedy has to come before the meaning. That's my rule. It's always the character that inspires me, not the subject. I draw him while he's talking, I imagine how he stands, how he moves, I find his posture, and often the words come with the mood.
At first, there's not much to go on: a sentence, then a second, a third, and there it is! Oh yes! I know him! He talks like that He stands like that Then he hesitates, and says something totally preposterous, and he believes it like hell So I get him talking, and he goes on talking nonsense, giving himself a very serious air. That's it! That's how a character appears
Deutsch
Es ist schwierig, über eine Aufführung zu sprechen. Ich schreibe nur, was mir Spaß macht, ich will nichts beweisen, die Komik muss vor der Bedeutung kommen. Das ist meine Regel. Es ist immer die Figur, die mich inspiriert, nicht das Thema. Ich zeichne sie, während sie spricht, ich stelle mir vor, wie sie steht, wie sie sich bewegt, ich finde ihre Haltung, und oft kommen die Worte mit der Stimmung.
Am Anfang gibt es nicht viel, ein Satz, dann ein zweiter, ein dritter und dann sehe ich ihn! Bah ja! Ich kenne ihn! Er spricht so, er steht so, dann zögert er und sagt etwas völlig Groteskes und er glaubt es ganz fest, also bringe ich ihn zum Reden, und er sagt weiterhin Ungeheuerliches, wobei er sich eine sehr ernste Miene zulegt. So! So entsteht eine Figur
Dutch
Het is moeilijk om over een show te praten. Ik schrijf alleen wat me amuseert, ik wil niets bewijzen, de komedie moet voor de betekenis komen. Dat is mijn regel. Het is altijd het personage dat me inspireert, niet het onderwerp. Ik teken hem door hem te laten praten, ik stel me voor hoe hij staat, hoe hij beweegt, ik vind zijn houding en vaak komen de woorden met de stemming mee.
In het begin is er niet veel – één zin, dan een tweede, dan een derde, en dat is het – ik heb hem! Oh ja! Ik ken hem! Hij praat zo Hij staat zo Dan aarzelt hij, en zegt iets totaal belachelijks en hij gelooft het als de hel Dus ik krijg hem aan de praat, en hij blijft enorme dingen zeggen, zichzelf een heel serieus air gevend. En dat is het! Zo verschijnt een personage
Español
Es difícil hablar de un espectáculo. Sólo escribo lo que me divierte, no quiero demostrar nada, la comedia tiene que ir por delante del significado. Esa es mi regla. Siempre es el personaje el que me inspira, no el tema. Lo dibujo haciéndole hablar, imagino cómo está de pie, cómo se mueve, encuentro su postura, y a menudo las palabras vienen con el humor.
Al principio, no hay mucho que contar: una frase, luego una segunda, luego una tercera, y ya está: ¡lo tengo! Ah, sí Le conozco Habla así, se para así, luego vacila, y dice algo totalmente absurdo y se lo cree a pies juntillas Así que le hago hablar, y sigue diciendo cosas enormes, dándose un aire muy serio. ¡Y ya está! Así es como aparece un personaje
Italiano
È difficile parlare di uno spettacolo. Scrivo solo ciò che mi diverte, non voglio dimostrare nulla, la comicità deve venire prima del significato. Questa è la mia regola. È sempre il personaggio che mi ispira, non il soggetto. Lo disegno facendolo parlare, immagino come sta, come si muove, trovo la sua postura, e spesso le parole vengono con lo stato d'animo.
All'inizio non c'è molto da fare: una frase, poi una seconda, poi una terza, ed è fatta: l'ho preso! Oh sì! Lo conosco! Parla così, sta così, poi esita, dice qualcosa di assolutamente assurdo e ci crede da morire, così lo faccio parlare e lui continua a dire cose enormi, con un'aria molto seria. E questo è quanto! Ecco come appare un personaggio