Description
A la kermesse de juin 1943 de l’école Sainte Germaine à Limoux, une nouvelle élève, Danielle, 6 ans, fit sensation en disant le conte de Daudet, La Chèvre de M. Seguin. Une nouvelle enseignante était arrivée à la même époque. C’était la mère de Danielle et de sa soeur, mais nul ne le savait. A la Tuilerie,un homme avait trouvé un emploi de cadre. C’était leur père. Mais nul ne le savait. Plus tard, après la guerre, on découvrira leur nom, Les Rapoport, traqués par l’occupant allemand, parce que juifs, avaient trouvé refuge à Limoux où ils furent cachés séparément, sous des noms différents, pendant plus d’un an. L’été 44, la Gestapo ayant retrouvé leur trace, ils arrivèrent à quitter Limoux in extremis.
Aujourd’hui Danielle Rapoport a 88 ans, elle est devenue une psychologue respectée, spécialiste de la bientraitance. Elle n’est jamais revenue à Limoux.
Sous la forme d’un entretien avec Jean-Marie Besset, Danielle Rapoport reviendra sur cette année dramatique, où elle fut protégée par les Soeurs de la Providence, qui dirigeaient l’école Sainte Germaine. Un entretien ponctué de musique, de poésie,et d’interventions de témoins et d’historiens locaux. Avec la participation des élèves des écoles, collège et lycée de Limoux, qui ont effectué un travail de mémoire sous la direction de leurs enseignants.
English
At the Sainte Germaine school fair in Limoux in June 1943, a new pupil, 6-year-old Danielle, caused a sensation with her rendition of Daudet?s tale La Chèvre de M. Seguin. A new teacher arrived at the same time. It was Danielle and her sister?s mother, but no one knew. At La Tuilerie, a man had found a job as an executive. It was their father. But no one knew. Later, after the war, their names were discovered. The Rapoports, hunted down by the German occupiers because they were Jewish, had found refuge in Limoux, where they were hidden separately, under different names, for over a year. In the summer of 44, the Gestapo tracked them down and they managed to leave Limoux in extremis.
Today, Danielle Rapoport is 88 years old, and has become a respected psychologist and specialist in caring for others. She has never returned to Limoux.
In an interview with Jean-Marie Besset, Danielle Rapoport looks back on that dramatic year when she was protected by the Sisters of Providence, who ran the Sainte Germaine school. An interview punctuated by music, poetry and contributions from local witnesses and historians. With the participation of students from Limoux schools, colleges and high schools, who have been working on their memories under the guidance of their teachers.
Deutsch
Auf der Kirmes der Schule Sainte Germaine in Limoux im Juni 1943 erregte eine neue Schülerin, die sechsjährige Danielle, Aufsehen, als sie Daudets Märchen "Die Ziege des Herrn Seguin" vortrug. Zur gleichen Zeit war eine neue Lehrerin angekommen. Sie war die Mutter von Danielle und ihrer Schwester, aber niemand wusste es. In La Tuilerie hatte ein Mann eine Stelle als leitender Angestellter gefunden. Es war ihr Vater. Aber niemand wusste es. Die Rapoports, die von den deutschen Besatzern als Juden verfolgt wurden, hatten in Limoux Zuflucht gefunden, wo sie getrennt voneinander unter verschiedenen Namen über ein Jahr lang versteckt wurden. Als die Gestapo im Sommer 1944 ihre Spur aufnahm, gelang es ihnen in letzter Minute, Limoux zu verlassen.
Heute ist Danielle Rapoport 88 Jahre alt und eine angesehene Psychologin, die sich auf die Behandlung von Kindern spezialisiert hat. Sie ist nie wieder nach Limoux zurückgekehrt.
In einem Gespräch mit Jean-Marie Besset wird Danielle Rapoport auf dieses dramatische Jahr zurückblicken, in dem sie von den Schwestern der Vorsehung, die die Schule Sainte Germaine leiteten, beschützt wurde. Das Gespräch wird von Musik, Poesie und Beiträgen von Zeitzeugen und Lokalhistorikern begleitet. Mit der Teilnahme von Schülern der Schulen, des Collège und des Lycée von Limoux, die unter der Leitung ihrer Lehrer Erinnerungsarbeit geleistet haben.
Dutch
Op de kermis van de Sainte Germaine school in Limoux in juni 1943 baarde een nieuwe leerlinge, Danielle, van 6 jaar, opzien met haar vertolking van Daudet's verhaal, La Chèvre de M. Seguin (De geit van meneer Seguin). Tegelijkertijd kwam er een nieuwe lerares. Ze was de moeder van Danielle en haar zus, maar niemand wist het. In de Tuilerie had een man een baan gevonden als manager. Het was hun vader. Maar niemand wist het. Later, na de oorlog, werden hun namen ontdekt. De Rapoports, opgejaagd door de Duitse bezetters omdat ze Joods waren, hadden een schuilplaats gevonden in Limoux waar ze meer dan een jaar apart verborgen zaten, onder verschillende namen. In de zomer van 44 spoorde de Gestapo hen op en op het laatste moment slaagden ze erin Limoux te verlaten.
Tegenwoordig is Danielle Rapoport 88 jaar oud en een gerespecteerd psychologe en specialist in de zorg voor anderen. Ze is nooit teruggekeerd naar Limoux.
In een interview met Jean-Marie Besset blikt Danielle Rapoport terug op dat dramatische jaar waarin ze werd beschermd door de Zusters van de Voorzienigheid, die de Sainte Germaine school leidden. Het interview wordt doorspekt met muziek, poëzie en bijdragen van lokale getuigen en historici. Met medewerking van leerlingen van scholen, hogescholen en lycea in Limoux, die onder begeleiding van hun leraren aan hun herinneringen hebben gewerkt.
Español
En la feria escolar de Sainte Germaine, en Limoux, en junio de 1943, una nueva alumna, Danielle, de 6 años, causa sensación con su interpretación del cuento de Daudet La cabra del Sr. Seguin. Al mismo tiempo, llegó una nueva profesora. Era la madre de Danielle y de su hermana, pero nadie lo sabía. En la Tuilerie, un hombre había encontrado trabajo como encargado. Era su padre. Pero nadie lo sabía. Más tarde, después de la guerra, se descubrieron sus nombres. Los Rapoport, perseguidos por los ocupantes alemanes porque eran judíos, se habían refugiado en Limoux, donde estuvieron escondidos por separado, con nombres diferentes, durante más de un año. En el verano del 44, la Gestapo los localizó y consiguieron salir de Limoux en el último momento.
Hoy, Danielle Rapoport tiene 88 años y se ha convertido en una respetada psicóloga y especialista en el cuidado de los demás. Nunca ha vuelto a Limoux.
En una entrevista con Jean-Marie Besset, Danielle Rapoport recuerda aquel dramático año en el que estuvo protegida por las Hermanas de la Providencia, que dirigían la escuela Sainte Germaine. La entrevista estará amenizada con música, poesía y las intervenciones de testigos e historiadores locales. Con la participación de alumnos de escuelas, colegios y liceos de Limoux, que han trabajado sus memorias bajo la dirección de sus profesores.
Italiano
Alla fiera scolastica di Sainte Germaine, a Limoux, nel giugno del 1943, una nuova allieva, Danielle, di 6 anni, fece scalpore con la sua interpretazione della favola di Daudet, La Chèvre de M. Seguin (La capra del signor Seguin). Nello stesso periodo arrivò una nuova insegnante. Era la madre di Danielle e di sua sorella, ma nessuno lo sapeva. Alla Tuilerie, un uomo aveva trovato lavoro come direttore. Era il loro padre. Ma nessuno lo sapeva. Più tardi, dopo la guerra, si scoprirono i loro nomi: i Rapoport, braccati dagli occupanti tedeschi perché ebrei, avevano trovato rifugio a Limoux dove rimasero nascosti separatamente, con nomi diversi, per oltre un anno. Nell'estate del 44, la Gestapo li rintracciò e loro riuscirono a lasciare Limoux all'ultimo momento.
Oggi Danielle Rapoport ha 88 anni ed è diventata una stimata psicologa e specialista nell'assistenza agli altri. Non è mai tornata a Limoux.
In un'intervista con Jean-Marie Besset, Danielle Rapoport ripercorre quel drammatico anno in cui fu protetta dalle Suore della Provvidenza, che gestivano la scuola Sainte Germaine. L'intervista sarà scandita da musica, poesia e contributi di testimoni e storici locali. Con la partecipazione degli alunni delle scuole, dei collegi e dei licei di Limoux, che hanno lavorato sulle loro memorie sotto la guida dei loro insegnanti.