Description
Pensant chacun des mouvements, Raphaël Cottin rend hommage à celle qui fut son mentor. Les bras et les jambes se tendent et se plient, le ralenti est plein de grâce et d’élégance : le corps domine son envie de se laisser emporter. La musique de Vivaldi sert de motif, la rythmique est intérieure. Puis trois autres interprètes se joignent à la danse. Reprenant certains motifs du solo, ils en augmentent la portée de manière vive et juvénile. Au milieu de la pièce, le chorégraphe réserve une improvisation en complicité avec le public. Puis, au son de Sweet dreams d’Eurythmics et de sa version française par Sylvie Vartan, les corps s’emballent, l’écriture se libère et le plateau s’embrase.
English
Raphaël Cottin pays homage to his mentor with every movement. Arms and legs stretch and bend, the slow motion is full of grace and elegance: the body dominates its desire to be carried away. Vivaldi?s music serves as a motif, the rhythm is interior. Then three other dancers join in. Taking up certain motifs from the solo, they expand its scope in a lively, youthful way. In the middle of the piece, the choreographer improvises in complicity with the audience. Then, to the sound of Eurythmics?s Sweet Dreams and Sylvie Vartan?s French version, the bodies go wild, the writing is set free and the stage is set ablaze.
Deutsch
Raphaël Cottin durchdenkt jede einzelne Bewegung und zollt der Frau Tribut, die seine Mentorin war. Die Arme und Beine strecken und beugen sich, die Zeitlupe ist voller Anmut und Eleganz: Der Körper beherrscht seinen Drang, sich mitreißen zu lassen. Die Musik von Vivaldi dient als Motiv, die Rhythmik ist innerlich. Dann schließen sich drei weitere Interpreten dem Tanz an. Sie greifen einige Motive des Solos auf und erweitern es auf lebhafte und jugendliche Weise. In der Mitte des Stücks behält sich der Choreograf eine Improvisation in Zusammenarbeit mit dem Publikum vor. Zu den Klängen von Sweet dreams von Eurythmics und der französischen Version von Sylvie Vartan werden die Körper in Schwung gebracht, die Handschrift befreit und die Bühne in Brand gesetzt.
Dutch
Nadenkend over elke beweging brengt Raphaël Cottin hulde aan de vrouw die zijn mentor was. De armen en benen strekken en buigen, de slow motion is vol gratie en elegantie: het lichaam domineert zijn verlangen om meegesleept te worden. De muziek van Vivaldi dient als motief, het ritme is intern. Dan doen drie andere dansers mee. Ze nemen bepaalde motieven van de solo over en breiden de reikwijdte ervan uit op een levendige, jeugdige manier. In het midden van het stuk improviseert de choreograaf met het publiek. Dan, op de klanken van Sweet Dreams van Eurythmics en de Franse versie ervan door Sylvie Vartan, gaan de lichamen uit hun dak, komt het schrift vrij en wordt het podium in vuur en vlam gezet.
Español
Pensando en cada movimiento, Raphaël Cottin rinde homenaje a la que fue su mentora. Los brazos y las piernas se estiran y se doblan, el movimiento lento está lleno de gracia y elegancia: el cuerpo domina su deseo de dejarse llevar. La música de Vivaldi sirve de motivo, el ritmo es interno. Luego se unen otros tres bailarines. Retomando ciertos motivos del solo, amplían su alcance de forma viva y juvenil. A mitad de la pieza, el coreógrafo improvisa con el público. Entonces, al son de Sweet Dreams de Eurythmics y su versión francesa de Sylvie Vartan, los cuerpos se desbocan, la escritura se libera y el escenario arde.
Italiano
Riflettendo su ogni movimento, Raphaël Cottin rende omaggio alla donna che è stata il suo mentore. Le braccia e le gambe si allungano e si piegano, il movimento lento è pieno di grazia ed eleganza: il corpo domina il suo desiderio di essere trasportato. La musica di Vivaldi funge da motivo, il ritmo è interno. Poi si uniscono altri tre danzatori. Riprendendo alcuni motivi dell'assolo, ne ampliano la portata in modo vivace e giovanile. A metà del brano, il coreografo improvvisa con il pubblico. Poi, al suono di Sweet Dreams degli Eurythmics e della sua versione francese di Sylvie Vartan, i corpi si scatenano, la scrittura si libera e il palco si infiamma.