"L'eau qui coule dans la rivière" – récit musical de Rémi et Simon GUILLAUMEAU – 29-06-2025 – Laizy

À pied du Morvan à l’Océan. Un voyage nourri d’un rêve d’enfant, une veillée au fil de l’eau. Ça commence par un jeu d’enfant, un petit bateau de bois verni en forme de sabot, bateau sur l’eau. Quand je l’ai vu disparaître dans le courant au fil de l’Arroux, puis de la Loire, et jusqu’à l’Océan, j’ai juré de retrouver un jour ce petit bateau ivre. Alors imagine : à 70 ans tu te réveilles, tu te décides enfin à réaliser ce rêve de gosse : suivre la rivière de la porte de ta maison à la porte du Grand Large. A pied, avec seulement une carriole et une tente. Un pèlerinage sans dieu ni maître à Notre-Loire des doux rêves d’enfance. Huit cent kilomètres, quarante jours de solitude et de rencontres improbables, dans la compagnie du Fleuve, un carnet en poche et la musique de l’eau en refrain. Quarante jours à partager plus tard avec les amis : un récit à la veillée, quelques photos, des paysages musicaux, une suite de cartes postales sonores, le vieil indien, la voyante, l’homme pressé, le coiffeur au pigeon, quelques voyageuses solitaires, deux pêcheurs devant l’éternel…les lumières du fleuve, la couleur des jardins, la douceur angevine … Une heure et demie à naviguer de concert entre conte, lecture, chant et musique. Rémi, le père, a arpenté toute sa vie avec la même assiduité chemins et librairies, bistrots et bibliothèques, mêlant sans vergogne la voix des conteuses à la plume des poètes et le coude des buveurs à la main des musiciens. A son tour, il rend ce qu’on lui a donné. Simon, le fils, accompagne ce voyage d’une musique au fil de l’eau, par touches fluides et chantantes sur les instruments qu’il pratique depuis l’enfance, vielle, guitare, guimbarde et autres sonorités insolites.

On foot from the Morvan to the ocean. A journey inspired by a childhood dream, a vigil along the water. It starts with a child's game, a little varnished wooden boat in the shape of a clog, a boat on the water. When I saw it disappear into the current along the Arroux, then the Loire, and all the way to the ocean, I swore that one day I would find that little drunken boat. Just imagine: at the age of 70, you wake up and finally decide to make that childhood dream come true: to follow the river from the door of your house to the door of the Grand Large. On foot, with just a cart and a tent. A pilgrimage without god or master to Notre-Loire, the sweet dreams of childhood. Eight hundred kilometres, forty days of solitude and unlikely encounters, in the company of the River, with a notebook in your pocket and the music of the water as a refrain. Forty days to share later with friends: an evening story, a few photos, musical landscapes, a series of sound postcards, the old Indian, the fortune-teller, the man in a hurry, the hairdresser with the pigeon, a few lonely travellers, two fishermen before the eternal… the lights of the river, the colour of the gardens, the gentleness of Angers… An hour and a half of storytelling, reading, singing and music. Rémi, the father, has spent his whole life as assiduously pacing the roads and bookshops, bistros and libraries, shamelessly mixing the voice of storytellers with the pen of poets and the elbow of drinkers with the hand of musicians. In turn, he gives back what he has been given. Simon, the son, accompanies this journey with music that flows with the water, with fluid, lilting touches on the instruments he has played since childhood, hurdy-gurdy, guitar, Jew's harp and other unusual sounds.

Zu Fuß vom Morvan zum Ozean. Eine Reise, die von einem Kindheitstraum genährt wird, eine Nachtwache am Wasser. Es beginnt mit einem Kinderspiel, einem kleinen Boot aus lackiertem Holz in Form eines Holzschuhs, einem Boot auf dem Wasser. Als ich sah, wie es im Laufe des Arroux, dann der Loire und bis zum Ozean in der Strömung verschwand, schwor ich mir, dieses kleine betrunkene Boot eines Tages wiederzufinden. Also stell dir vor: Mit 70 Jahren wachst du auf und entscheidest dich endlich, deinen Kindheitstraum zu verwirklichen: dem Fluss von der Tür deines Hauses bis zur Tür des Grand Large zu folgen. Zu Fuß, nur mit einer Kutsche und einem Zelt. Eine gott- und herrenlose Pilgerreise nach Notre-Loire der süßen Kindheitsträume. Achthundert Kilometer, vierzig Tage Einsamkeit und unwahrscheinliche Begegnungen, in der Gesellschaft des Flusses, mit einem Notizbuch in der Tasche und der Musik des Wassers als Refrain. Vierzig Tage, die man später mit Freunden teilen kann: eine Erzählung am Abend, einige Fotos, musikalische Landschaften, eine Folge von klingenden Postkarten, der alte Indianer, die Wahrsagerin, der eilige Mann, der Taubenfriseur, einige einsame Reisende, zwei Fischer vor der Ewigkeit … die Lichter des Flusses, die Farbe der Gärten, die Sanftheit von Anjou … Eineinhalb Stunden lang navigieren Sie zwischen Erzählung, Lesung, Gesang und Musik. Rémi, der Vater, hat sein ganzes Leben lang mit demselben Eifer Wege und Buchhandlungen, Bistros und Bibliotheken durchstreift und dabei schamlos die Stimme der Erzählerin mit der Feder der Dichter und den Ellenbogen der Trinker mit der Hand der Musiker vermischt. Er gibt zurück, was man ihm gegeben hat. Simon, der Sohn, begleitet diese Reise mit einer Musik am Lauf des Wassers, mit fließenden und singenden Strichen auf den Instrumenten, die er seit seiner Kindheit spielt, Drehleier, Gitarre, Maultrommel und andere ungewöhnliche Klänge.

Te voet van de Morvan naar de oceaan. Een reis geïnspireerd door een kinderdroom, een wake langs het water. Het begint met een kinderspel, een klein gelakt houten bootje in de vorm van een klomp, een bootje op het water. Toen ik het zag verdwijnen in de stroming langs de Arroux, toen de Loire, en helemaal naar de oceaan, zwoer ik dat ik op een dag dat kleine dronken bootje zou vinden. Stelt u zich eens voor: op 70-jarige leeftijd wordt u wakker en besluit u eindelijk die kinderdroom waar te maken: de rivier volgen vanaf de deur van uw huis tot aan de deur van de Grand Large. Te voet, met alleen een kar en een tent. Een pelgrimstocht zonder god of meester naar de Notre-Loire, het land van de zoete kinderdromen. Achthonderd kilometer, veertig dagen van eenzaamheid en onwaarschijnlijke ontmoetingen, in gezelschap van de rivier, met een notitieboekje op zak en de muziek van het water als refrein. Veertig dagen om later met vrienden te delen: een avondverhaal, een paar foto's, muzikale landschappen, een serie geluidskaarten, de oude indiaan, de waarzegster, de man met haast, de kapper met de duif, een paar eenzame reizigers, twee vissers voor de eeuwigheid?de lichten van de rivier, de kleur van de tuinen, de zachtheid van Angers? Anderhalf uur verhalen vertellen, voorlezen, zingen en muziek. Rémi, de vader, zwerft al zijn hele leven door de straten en boekhandels, bistro's en bibliotheken, waar hij schaamteloos de stem van verhalenvertellers vermengt met de pen van dichters en de elleboog van drinkers met de hand van muzikanten. Op zijn beurt geeft hij terug wat hem is gegeven. Simon, de zoon, begeleidt deze reis met muziek die samenvloeit met het water, met vloeiende, zangerige toetsen op de instrumenten die hij sinds zijn kindertijd bespeelt: draailier, gitaar, jodenharp en andere ongewone klanken.

A pie desde el Morvan hasta el océano. Un viaje inspirado en un sueño de infancia, una vigilia junto al agua. Comienza con un juego de niños, un barquito de madera barnizada en forma de zueco, una barca sobre el agua. Cuando lo vi desaparecer en la corriente a lo largo del Arroux, luego del Loira, y todo el camino hasta el océano, juré que un día encontraría ese barquito borracho. Imagínese: a los 70 años, se despierta y decide por fin hacer realidad ese sueño de infancia: seguir el río desde la puerta de su casa hasta la puerta del Grand Large. A pie, con sólo un carro y una tienda de campaña. Una peregrinación sin dios ni amo a Notre-Loire, la tierra de los dulces sueños de la infancia. Ochocientos kilómetros, cuarenta días de soledad y encuentros insólitos, en compañía del río, con un cuaderno en el bolsillo y la música del agua como estribillo. Cuarenta días para compartir después con los amigos: una historia contada al atardecer, algunas fotos, paisajes musicales, una serie de postales sonoras, el viejo indio, la adivina, el hombre con prisa, el peluquero con la paloma, algunos viajeros solitarios, dos pescadores ante lo eterno… las luces del río, el color de los jardines, la dulzura de Angers.. Una hora y media de cuentos, lectura, canto y música. Rémi, el padre, lleva toda la vida recorriendo caminos y librerías, bistrós y bibliotecas, mezclando sin pudor la voz de los narradores con la pluma de los poetas y el codo de los bebedores con la mano de los músicos. A su vez, devuelve lo que le han dado. Simón, el hijo, acompaña este viaje con una música que fluye con el agua, con toques fluidos y cadenciosos de los instrumentos que toca desde su infancia, zanfona, guitarra, arpa judía y otros sonidos insólitos.

A piedi dal Morvan all'oceano. Un viaggio ispirato da un sogno d'infanzia, una veglia lungo l'acqua. Inizia con un gioco da bambini, una barchetta di legno verniciato a forma di zoccolo, una barca sull'acqua. Quando l'ho vista scomparire nella corrente lungo l'Arroux, poi la Loira e fino all'oceano, ho giurato che un giorno avrei ritrovato quella barchetta ubriaca. Immaginate: a 70 anni vi svegliate e decidete finalmente di realizzare quel sogno d'infanzia: seguire il fiume dalla porta di casa vostra alla porta del Grand Large. A piedi, con solo un carretto e una tenda. Un pellegrinaggio senza dio né padrone a Notre-Loire, la terra dei dolci sogni d'infanzia. Ottocento chilometri, quaranta giorni di solitudine e incontri improbabili, in compagnia del fiume, con un taccuino in tasca e la musica dell'acqua come ritornello. Quaranta giorni da condividere poi con gli amici: un racconto serale, qualche foto, paesaggi musicali, una serie di cartoline sonore, il vecchio indiano, l'indovino, l'uomo che ha fretta, il parrucchiere con il piccione, qualche viaggiatore solitario, due pescatori davanti all'eterno? Un'ora e mezza di racconti, letture, canti e musica. Rémi, il padre, ha passato tutta la vita a vagare per strade e librerie, bistrot e biblioteche, mescolando senza vergogna la voce dei narratori con la penna dei poeti e il gomito dei bevitori con la mano dei musicisti. A sua volta, restituisce ciò che gli è stato dato. Simon, il figlio, accompagna questo viaggio con una musica che fluisce con l'acqua, con tocchi fluidi e cadenzati sugli strumenti che ha suonato fin da bambino, ghironda, chitarra, arpa ebraica e altri suoni insoliti.