Humour Hakim Jemili – Fatigué – 23-01-2026 – Maizières-lès-Metz

Entre ses premiers rôles au cinéma et ses coups de gueule sur Instagram, Hakim Jemili revient plus épuisé que jamais pour son deuxième spectacle « Fatigué ». Fatigué de son nouveau statut de papa. Fatigué d’assister impuissant à la polarisation de la société. Fatigué de cette schizophrénie qui l’empêche de profiter de sa nouvelle vie sans oublier d’où il vient. Et dans une époque où tout va trop vite, Hakim reprend son souffle le temps d’une thérapie de groupe, d’un spectacle, pour nous embarquer dans ses interrogations et non pas ses certitudes. Car après tout, doit-on forcément avoir un avis sur tout ?

Between his first film roles and his Instagram rants, Hakim Jemili returns more exhausted than ever for his second show, "Fatigué". Tired of being a dad. Tired of helplessly watching society polarize. Tired of the schizophrenia that prevents him from enjoying his new life without forgetting where he came from. And in an age where everything moves too fast, Hakim catches his breath in a group therapy session, in a show, to draw us into his questions, not his certainties. After all, do we have to have an opinion on everything?

Zwischen seinen ersten Filmrollen und seinen Seitenhieben auf Instagram kehrt Hakim Jemili mit seiner zweiten Show "Fatigué" erschöpfter denn je zurück. Müde von seinem neuen Status als Vater. Müde, der Polarisierung der Gesellschaft hilflos zuzusehen. Müde von dieser Schizophrenie, die ihn daran hindert, sein neues Leben zu genießen, ohne zu vergessen, woher er kommt. In einer Zeit, in der alles zu schnell geht, holt Hakim während einer Gruppentherapie oder einer Aufführung Luft, um uns in seine Fragen und nicht in seine Gewissheiten einzubeziehen. Denn muss man überhaupt zu allem eine Meinung haben?

Tussen zijn eerste filmrollen en zijn uitbarstingen op Instagram is Hakim Jemili uitgeputter dan ooit terug met zijn tweede show, "Fatigué". Moe van zijn nieuwe status als vader. Moe van het hulpeloos toekijken hoe de maatschappij polariseert. Moe van de schizofrenie die hem verhindert van zijn nieuwe leven te genieten zonder te vergeten waar hij vandaan kwam. En in een tijd waarin alles te snel gaat, komt Hakim op adem in groepstherapie, in een voorstelling, om ons mee te nemen in zijn vragen en niet in zijn zekerheden. Moeten we immers overal een mening over hebben?

Entre sus primeros papeles en el cine y sus salidas de tono en Instagram, Hakim Jemili vuelve más agotado que nunca con su segundo espectáculo, "Fatigué". Cansado de su nueva condición de padre. Cansado de ver impotente cómo la sociedad se polariza. Cansado de la esquizofrenia que le impide disfrutar de su nueva vida sin olvidar de dónde viene. Y en una época en la que todo va demasiado deprisa, Hakim recupera el aliento en una terapia de grupo, en un espectáculo, para llevarnos con sus preguntas y no con sus certezas. Al fin y al cabo, ¿tenemos que tener una opinión sobre todo?

Tra i suoi primi ruoli cinematografici e i suoi sfoghi su Instagram, Hakim Jemili è tornato più esausto che mai con il suo secondo spettacolo, "Fatigué". Stanco del suo nuovo status di padre. Stanco di assistere impotente alla polarizzazione della società. Stanco della schizofrenia che gli impedisce di godersi la sua nuova vita senza dimenticare da dove viene. E in un'epoca in cui tutto si muove troppo velocemente, Hakim prende fiato in una terapia di gruppo, in uno spettacolo, per accompagnarci con le sue domande e non con le sue certezze. In fondo, dobbiamo per forza avere un'opinione su tutto?