Exposition Poétique des ruines – 28-08-2025 – Semur-en-Auxois

Par Corinne Asselin Cette exposition s’inscrit dans la tradition des peintres ruinistes du XVIIe et XVIIIe siècle, elle a été inspirée par un voyage au Cambodge, au cours de la visite des temples d’Angkor. Pourquoi les ruines nous fascinent-elles tant ? Cette fascination caractérise notre civilisation, elle traverse les époques et les lieux, elle est un trait de notre mémoire collective et souvent liée à notre histoire personnelle. Lorsqu’on visite des ruines, on s’engage dans un labyrinthe d’émotions marquées par l’incertitude et l’ambivalence. Les ruines évoquent un passé qui aurait pu être et un avenir qui n’a jamais eu lieu. Les ruines sont sans âge, elles échappent au temps parce qu’elles sont la somme de temps différents. Les ruines nous attirent car elles semblent promettre une utopie, la possibilité d’échapper à l’irréversibilité propre au temps…

By Corinne Asselin This exhibition is in the tradition of the ruinist painters of the 17th and 18th centuries, and was inspired by a trip to Cambodia during a visit to the temples of Angkor. Why are we so fascinated by ruins? It's a feature of our collective memory and is often linked to our personal history. When we visit ruins, we enter a labyrinth of emotions marked by uncertainty and ambivalence. Ruins evoke a past that might have been and a future that never was. Ruins are ageless; they escape time because they are the sum of different times. Ruins attract us because they seem to promise a utopia, the possibility of escaping the irreversibility of time…

Von Corinne Asselin Diese Ausstellung steht in der Tradition der Ruinenmaler des 17. und 18. Jahrhunderts. Sie wurde durch eine Reise nach Kambodscha während des Besuchs der Tempel von Angkor inspiriert. Warum faszinieren uns Ruinen so sehr? Diese Faszination ist charakteristisch für unsere Zivilisation, sie zieht sich durch alle Zeiten und Orte, ist ein Merkmal unseres kollektiven Gedächtnisses und oft mit unserer persönlichen Geschichte verbunden. Wenn man eine Ruine besucht, begibt man sich in ein Labyrinth von Emotionen, die von Unsicherheit und Ambivalenz geprägt sind. Ruinen beschwören eine Vergangenheit herauf, die hätte sein können, und eine Zukunft, die nie stattgefunden hat. Ruinen sind alterslos, sie entziehen sich der Zeit, weil sie die Summe verschiedener Zeiten sind. Ruinen ziehen uns an, weil sie eine Utopie zu versprechen scheinen, die Möglichkeit, der der Zeit eigenen Irreversibilität zu entkommen…

Door Corinne Asselin Deze tentoonstelling volgt de traditie van de ruïneschilders uit de 17e en 18e eeuw en werd geïnspireerd door een reis naar Cambodja tijdens een bezoek aan de tempels van Angkor. Waarom zijn we zo gefascineerd door ruïnes? Het is een kenmerk van ons collectieve geheugen en is vaak verbonden met onze persoonlijke geschiedenis. Wanneer we ruïnes bezoeken, betreden we een labyrint van emoties die worden gekenmerkt door onzekerheid en ambivalentie. Ruïnes roepen een verleden op dat had kunnen zijn en een toekomst die er nooit is geweest. Ruïnes zijn tijdloos; ze ontsnappen aan de tijd omdat ze de som zijn van verschillende tijden. Ruïnes trekken ons aan omdat ze een utopie lijken te beloven, de mogelijkheid om te ontsnappen aan de onomkeerbaarheid van de tijd?

Por Corinne Asselin Esta exposición sigue la tradición de los pintores ruinistas de los siglos XVII y XVIII, y se inspiró en un viaje a Camboya durante una visita a los templos de Angkor. ¿Por qué nos fascinan tanto las ruinas? Es un rasgo de nuestra memoria colectiva y a menudo está ligado a nuestra historia personal. Cuando visitamos ruinas, entramos en un laberinto de emociones marcado por la incertidumbre y la ambivalencia. Las ruinas evocan un pasado que pudo haber sido y un futuro que nunca fue. Las ruinas no tienen edad; escapan al tiempo porque son la suma de diferentes épocas. Las ruinas nos atraen porque parecen prometer una utopía, la posibilidad de escapar a la irreversibilidad del tiempo?

Di Corinne Asselin Questa mostra si inserisce nella tradizione dei pittori ruinisti del XVII e XVIII secolo ed è stata ispirata da un viaggio in Cambogia durante la visita ai templi di Angkor. Perché siamo così affascinati dalle rovine? È un elemento della nostra memoria collettiva e spesso è legato alla nostra storia personale. Quando visitiamo le rovine, entriamo in un labirinto di emozioni caratterizzate da incertezza e ambivalenza. Le rovine evocano un passato che avrebbe potuto essere e un futuro che non è mai stato. Le rovine non hanno età, sfuggono al tempo perché sono la somma di tempi diversi. Le rovine ci attraggono perché sembrano promettere un'utopia, la possibilità di sfuggire all'irreversibilità del tempo?