Exposition de Jean-Pierre Le Goff : gravures, sculptures, installations – 09-07-2025 – Riec-sur-Bélon

Graveur et sculpteur, Jean-Pierre Le Goff est installé à Riec-sur-Bélon. Dès l’enfance, dans l’atelier, son père (qui fait partie de ses références), lui fait « sentir » le bois. Il s’imprègne des odeurs de la cire, du vernis et du bois dont il apprend vite les différentes essences et les caprices de son fil. Dans son art, il manie l’humour, comme il crée, avec passion, légèreté et authenticité. Il aime jouer avec les mots. En gravure, il se décrit comme « Empreinteur de nature » Il travaille surtout le zinc déjà marqué par le temps, pour le faire revivre par la pointe sèche, l’acide (eau-forte), la meuleuse. Il grave différents matériaux : écorces, vieux bois, alu, plexi. En sculpture il se dit « Amasseur d’art » Il aime glaner branches et souches de vieux châtaigniers, qu’il transforme. Il modèle l’argile, la cire d’abeille pour parfois aboutir à une coulée de bronze. Enseignant à la retraite, Il a toujours donné la part belle à la gravure dans son enseignement des arts plastiques et reste le pédagogue qui continue à transmettre dans les écoles .

Jean-Pierre Le Goff is an engraver and sculptor based in Riec-sur-Bélon. From childhood, in the workshop, his father (who is one of his references) made him "feel" wood. He immersed himself in the smells of wax, varnish and wood, quickly learning about its different species and the vagaries of its grain. In his art, he handles humor as he creates, with passion, lightness and authenticity. He loves to play with words. In engraving, he describes himself as a "nature engraver" He works mainly with zinc, already marked by the passage of time, to bring it back to life using drypoint, acid (etching) and the grinder. He engraves various materials: bark, old wood, aluminum, Plexiglas. In sculpture, he calls himself an "art collector" He likes to glean branches and stumps from old chestnut trees, which he transforms. He models in clay and beeswax, sometimes resulting in a bronze casting. A retired teacher, he has always given pride of place to engraving in his teaching of the plastic arts, and remains the teacher who continues to pass on his skills in schools.

Der Graveur und Bildhauer Jean-Pierre Le Goff hat sich in Riec-sur-Bélon niedergelassen. Schon als Kind ließ ihn sein Vater (der zu seinen Referenzen gehört) in der Werkstatt das Holz "riechen". Er saugt die Gerüche von Wachs, Lack und Holz auf, von dem er schnell die verschiedenen Holzarten und die Launen seiner Maserung kennenlernt. In seiner Kunst geht er mit Humor um, wie er auch kreiert, mit Leidenschaft, Leichtigkeit und Authentizität. Er liebt es, mit Worten zu spielen. In der Gravur beschreibt er sich als "Empreinteur de nature" (Abdruck der Natur) Er arbeitet vor allem mit Zink, das bereits von der Zeit gezeichnet ist, um es durch Kaltnadel, Säure (Radierung) und Schleifmaschine wieder zum Leben zu erwecken. Er graviert verschiedene Materialien: Rinde, altes Holz, Alu, Plexiglas. In der Bildhauerei nennt er sich "Kunsthorter" Er sammelt gerne Äste und Stümpfe von alten Kastanienbäumen, die er umgestaltet. Er modelliert Ton und Bienenwachs, um manchmal zu einem Bronzeguss zu gelangen. Er ist ein pensionierter Lehrer, der in seinem Kunstunterricht stets die Gravur in den Vordergrund gestellt hat und weiterhin als Pädagoge in den Schulen tätig ist.

Jean-Pierre Le Goff is een graveur en beeldhouwer uit Riec-sur-Bélon. Als kind, in de werkplaats, liet zijn vader (die een van zijn referenties is) hem het hout "voelen". Hij dompelde zich onder in de geuren van was, vernis en hout en leerde al snel de verschillende houtsoorten en de nerven kennen. In zijn kunst gebruikt hij humor terwijl hij creëert, met passie, lichtheid en authenticiteit. Hij speelt graag met woorden. Wat graveren betreft, omschrijft hij zichzelf als een "natuurgraveur" Hij werkt voornamelijk met zink, dat al getekend is door de tijd, om het weer tot leven te brengen met behulp van drogenaald, zuur (etsen) en de slijpmachine. Hij graveert verschillende materialen: boomschors, oud hout, aluminium en plexiglas. In de beeldhouwkunst noemt hij zichzelf een "kunstverzamelaar" Hij verzamelt graag takken en stronken van oude kastanjebomen, die hij transformeert. Hij boetseert in klei en bijenwas en eindigt soms met een bronzen afgietsel. Als gepensioneerd leraar heeft hij altijd een belangrijke plaats ingeruimd voor graveren in zijn onderwijs in de beeldende kunsten en hij blijft de leraar die zijn vaardigheden doorgeeft op scholen.

Jean-Pierre Le Goff es un grabador y escultor afincado en Riec-sur-Bélon. De niño, en el taller, su padre (que es una de sus referencias) le hacía "sentir" la madera. Se sumergió en los olores de la cera, el barniz y la madera, aprendiendo rápidamente sobre sus diferentes especies y los caprichos de su veta. En su arte, utiliza el humor mientras crea, con pasión, ligereza y autenticidad. Le encanta jugar con las palabras. En cuanto al grabado, se define como un "grabador de la naturaleza" Trabaja principalmente el zinc, ya marcado por el tiempo, para devolverle la vida utilizando la punta seca, el ácido (aguafuerte) y la amoladora. Graba diversos materiales: corteza, madera vieja, aluminio y plexiglás. En escultura, se autodenomina "coleccionista de arte" Le gusta recoger ramas y tocones de castaños viejos, que transforma. Modela en arcilla y cera de abejas, y a veces acaba fundiendo en bronce. Profesor jubilado, siempre ha dado un lugar de honor al grabado en su enseñanza de las artes plásticas, y sigue siendo el profesor que continúa transmitiendo sus conocimientos en las escuelas.

Jean-Pierre Le Goff è un incisore e scultore con sede a Riec-sur-Bélon. Da bambino, in bottega, suo padre (che è uno dei suoi riferimenti) gli faceva "sentire" il legno. Si è immerso negli odori della cera, della vernice e del legno, imparando rapidamente a conoscerne le diverse specie e i capricci delle venature. Nella sua arte usa l'umorismo mentre crea, con passione, leggerezza e autenticità. Ama giocare con le parole. Per quanto riguarda l'incisione, si definisce un "incisore della natura" Lavora principalmente con lo zinco, già segnato dal tempo, per riportarlo in vita utilizzando la puntasecca, l'acido (acquaforte) e la mola. Incide diversi materiali: corteccia, legno vecchio, alluminio e plexiglas. Per quanto riguarda la scultura, si definisce un "collezionista d'arte" Gli piace raccogliere rami e ceppi di vecchi castagni, che trasforma. Modella in argilla e cera d'api, finendo talvolta per realizzare una fusione in bronzo. Insegnante in pensione, ha sempre privilegiato l'incisione nell'insegnamento delle arti plastiche e rimane l'insegnante che continua a trasmettere le sue competenze nelle scuole.