Description
Cette année, les voix d’Eurydice célèbrent la nature à travers des œuvres profanes empreintes de ferveur. La nuit étoilée (Sure on this Shining Night) de Morten Lauridsen exprime un bien-être serein, qu’une journée de printemps à l’apparence paisible (Sweet Day de Ralph Vaughan Williams) viendra voiler de l’ombre de la mort, en écho à la plaintive tristesse d’une femme amoureuse, Desdemone, dont les larmes attendrissent les pierres et se mêlent au ruisseau (The Willow Song). Loin du calme et du silence, les pulsions fondamentales de la vie sont traduites, dans une alliance d’onomatopées et de rythmes saccadés, par The Joiku de Jukka Linkola, mais aussi par Famine Song (Matthew Culloton), chant d’espoir et de douleur de travailleuses appelant la pluie et sa fertilité.
English
This year, the voices of Eurydice celebrate nature through secular works imbued with fervor. Morten Lauridsen?s La nuit étoilée (Sure on this Shining Night) expresses a serene well-being, which a seemingly peaceful spring day (Sweet Day by Ralph Vaughan Williams) will veil with the shadow of death, echoing the plaintive sadness of a woman in love, Desdemona, whose tears soften the stones and mingle with the stream (The Willow Song). Far from calm and silence, the fundamental impulses of life are translated, in an alliance of onomatopoeia and jerky rhythms, by Jukka Linkola?s The Joiku, but also by Famine Song (Matthew Culloton), a song of hope and pain by working women calling for rain and its fertility.
Deutsch
In diesem Jahr feiern die Stimmen von Eurydike die Natur mit weltlichen Werken, die von Inbrunst geprägt sind. Morten Lauridsens Sternennacht (Sure on this Shining Night) drückt ein ruhiges Wohlbefinden aus, das durch einen scheinbar friedlichen Frühlingstag (Sweet Day von Ralph Vaughan Williams) durch den Schatten des Todes verschleiert wird, ein Echo der klagenden Traurigkeit einer verliebten Frau, Desdemona, deren Tränen die Steine erweichen und sich mit dem Bach vermischen (The Willow Song). Fernab von Ruhe und Stille werden die grundlegenden Impulse des Lebens in einer Kombination aus Lautmalerei und ruckartigen Rhythmen in Jukka Linkolas The Joiku, aber auch im Famine Song (Matthew Culloton), einem Gesang der Hoffnung und des Schmerzes von Arbeiterinnen, die nach Regen und Fruchtbarkeit rufen, zum Ausdruck gebracht.
Dutch
Dit jaar vieren de stemmen van Eurydice de natuur door middel van wereldlijke werken die doordrenkt zijn van hartstocht. Morten Lauridsen' Sure on this Shining Night drukt een sereen welzijn uit, dat een schijnbaar vredige lentedag (Sweet Day van Ralph Vaughan Williams) zal bedekken met de schaduw van de dood, als een echo van de klagende droefheid van een verliefde vrouw, Desdemona, wier tranen de stenen verzachten en zich vermengen met de stroom (The Willow Song). Ver van de rust en stilte worden de fundamentele impulsen van het leven vertaald, in een alliantie van onomatopeeën en schokkerige ritmes, door Jukka Linkola's The Joiku, maar ook door Famine Song (Matthew Culloton), een lied van hoop en pijn door werkende vrouwen die roepen om regen en de vruchtbaarheid daarvan.
Español
Este año, las voces de Eurídice celebran la naturaleza a través de obras profanas impregnadas de fervor. Sure on this Shining Night, de Morten Lauridsen, expresa un sereno bienestar, que un día de primavera aparentemente apacible (Sweet Day, de Ralph Vaughan Williams) velará con la sombra de la muerte, haciéndose eco de la lastimera tristeza de una mujer enamorada, Desdémona, cuyas lágrimas ablandan las piedras y se mezclan con el arroyo (The Willow Song). Lejos de la calma y el silencio, los impulsos fundamentales de la vida se traducen, en una alianza de onomatopeyas y ritmos espasmódicos, por The Joiku, de Jukka Linkola, pero también por Famine Song (Matthew Culloton), canto de esperanza y dolor de mujeres trabajadoras que claman por la lluvia y su fertilidad.
Italiano
Quest'anno, le voci di Euridice celebrano la natura attraverso opere secolari intrise di fervore. Sure on this Shining Night di Morten Lauridsen esprime un sereno benessere, che un giorno di primavera apparentemente tranquillo (Sweet Day di Ralph Vaughan Williams) velerà con l'ombra della morte, facendo eco alla tristezza struggente di una donna innamorata, Desdemona, le cui lacrime ammorbidiscono le pietre e si mescolano al ruscello (The Willow Song). Lontano dalla calma e dal silenzio, gli impulsi fondamentali della vita sono tradotti, in un'alleanza di onomatopee e ritmi incalzanti, da The Joiku di Jukka Linkola, ma anche da Famine Song (Matthew Culloton), un canto di speranza e dolore di donne lavoratrici che invocano la pioggia e la sua fertilità.