Métiers d'antan au Fuilet : l'horloger – le bijoutier – Montrevault-sur-Èvre

Arrivé au Fuilet avec sa carriole tirée par 2 chevaux, il vient de sa Nièvre natale visiter les horlogers de la grande région. Durant sa tournée il s’arrête certains soirs à l’hôtel Maugeais, le seul à proximité qui lui permette de faire paître ses 2 chevaux. Lors de ses arrêts au Fuilet, il se passionne pour ce village et apprécie la joie de vivre de ses habitants. Le pas de porte de Mr Oger, horloger sur la place centrale, est à vendre. L’affaire est conclue. L’horloger doit avoir plusieurs cordes à son arc. Outre sa passion pour l’entretien des montres (tocantes) et horloges de ses clients, il doit maîtriser l’art de la bijouterie et de la joaillerie : souder, sertir, graver. Il doit avoir des notions de gemmologie. Il vend les bagues et les alliances lors des fiançailles et les mariages ; les médailles et les gourmettes pour les baptêmes, les missels, les chapelets et les crucifix pour les communions. La mobilité des villageois ne leur permet pas de se déplacer avec facilité dans les villes pour choisir des lunettes. L’horloger va leur rendre le service et leur proposer quelques binocles. L’horloger apporte un autre service : il est photographe. On le demande pour capturer tous les participants de la noce avec son appareil argentique à plaques de verre bien calé sur son vélo. Et un petit plus lui est demandé : il doit animer la noce par ses chansons et ses bons mots. Jean-Baptiste (et ses enfants) sait faire tout ça. Et le soir, il rapporte à sa famille les gâteaux qu’on lui a généreusement donnés. Les pendules des églises ne sont pas électrifiées. L’horloger doit grimper régulièrement au clocher pour remonter le mouvement, entretenir le mécanisme. De là-haut il découvre le spectacle toujours renouvelé de la campagne environnante.

Arriving in Le Fuilet with his cart pulled by 2 horses, he came from his native Nièvre to visit the watchmakers of the greater region. During his tour, he stopped at the Hôtel Maugeais on certain evenings, the only one nearby that allowed him to graze his 2 horses. During his stops in Le Fuilet, he became fascinated by the village and appreciated the joie de vivre of its inhabitants. The doorstep of Mr Oger, a watchmaker in the main square, is for sale. The deal is done. The watchmaker must have several strings to his bow. In addition to his passion for maintaining his customers? watches (tocantes) and clocks, he must master the art of jewelry making: soldering, setting, engraving. They must have a basic understanding of gemology. He sells rings and wedding bands for engagements and weddings, medals and bracelets for christenings, and missals, rosaries and crucifixes for communions. The mobility of the villagers meant that they couldn't easily travel to the towns to choose glasses. The watchmaker provides the service and offers a few binoculars. The watchmaker provides another service: he is a photographer. He is asked to capture all the participants in the wedding with his glass-plate silver camera securely mounted on his bicycle. And he's asked for a little extra: he's to liven up the wedding with his songs and bon mots. Jean-Baptiste (and his children) know how to do all that. And in the evening, he brings back to his family the cakes that have been generously donated to him. Church clocks are not electrified. The clockmaker has to climb the bell tower regularly to wind the movement and maintain the mechanism. From up there, he can enjoy the ever-changing spectacle of the surrounding countryside.

Mit seiner von zwei Pferden gezogenen Kutsche kam er aus seiner Heimat Nièvre nach Le Fuilet, um die Uhrmacher der Großregion zu besuchen. Während seiner Tour machte er an manchen Abenden im Hotel Maugeais Halt, dem einzigen Hotel in der Nähe, in dem er seine beiden Pferde weiden lassen konnte. Bei seinen Stopps in Le Fuilet begeisterte er sich für das Dorf und schätzte die Lebensfreude seiner Bewohner. Das Ladenlokal von Herrn Oger, einem Uhrmacher auf dem Hauptplatz, steht zum Verkauf. Das Geschäft ist abgeschlossen. Der Uhrmacher muss mehrere Fäden in der Hand haben. Neben seiner Leidenschaft, die Uhren seiner Kunden zu warten, muss er auch die Kunst der Schmuckherstellung beherrschen: schweißen, fassen und gravieren. Er muss über Kenntnisse der Gemmologie verfügen. Er verkauft Ringe und Eheringe bei Verlobungen und Hochzeiten, Medaillen und Kettchen bei Taufen, Messbücher, Rosenkränze und Kruzifixe bei der Kommunion. Die Mobilität der Dorfbewohner macht es ihnen schwer, mit Leichtigkeit in die Städte zu reisen, um sich eine Brille auszusuchen. Der Uhrmacher wird ihnen diesen Dienst erweisen und ihnen einige Binokel anbieten. Der Uhrmacher bietet noch eine weitere Dienstleistung an: Er ist Fotograf. Er wird gebeten, alle Teilnehmer der Hochzeit mit seiner analogen Glasplattenkamera, die fest auf seinem Fahrrad sitzt, einzufangen. Und noch ein kleines Extra wird von ihm verlangt: Er soll die Hochzeit mit seinen Liedern und Bonmots beleben. Jean-Baptiste (und seine Kinder) können das alles. Und am Abend bringt er seiner Familie die Kuchen mit, die man ihm großzügig geschenkt hat. Die Uhren in den Kirchen sind nicht elektrifiziert. Der Uhrmacher muss regelmäßig auf den Kirchturm klettern, um das Uhrwerk aufzuziehen und den Mechanismus zu warten. Von dort oben kann er das immer neue Schauspiel der umliegenden Landschaft bewundern.

Aangekomen in Le Fuilet met zijn kar getrokken door 2 paarden, kwam hij uit zijn geboortestreek Nièvre om de horlogemakers van de streek te bezoeken. Tijdens zijn tocht hield hij enkele avonden halt in Hôtel Maugeais, het enige hotel in de buurt waar hij zijn 2 paarden kon laten grazen. Tijdens zijn stops in Le Fuilet raakte hij gefascineerd door het dorp en waardeerde hij de levensvreugde van de inwoners. De stoep van meneer Oger, een horlogemaker op het centrale plein, stond te koop. De deal is rond. De horlogemaker moet meerdere snaren op zijn boog hebben. Naast zijn passie voor het onderhouden van de horloges en klokken van zijn klanten, moet hij de kunst van het sieraden maken beheersen: solderen, zetten en graveren. Ze moeten een basiskennis hebben van edelsteenkunde. Ze verkopen ringen en trouwringen voor verlovingen en huwelijken, medailles en kettingen voor doopfeesten en missalen, rozenkransen en kruisbeelden voor communies. De mobiliteit van de dorpelingen maakte het moeilijk voor hen om naar de steden te reizen om een bril te kiezen. De horlogemaker zou hen een plezier doen en hen een verrekijker aanbieden. De horlogemaker bood nog een andere dienst aan: hij was fotograaf. Hij werd gevraagd om alle deelnemers aan de bruiloft vast te leggen met zijn zilveren camera met glazen platen, stevig bevestigd op zijn fiets. En hij wordt gevraagd voor een extraatje: hij moet de bruiloft opluisteren met liedjes en grapjes. Jean-Baptiste (en zijn kinderen) weten hoe ze dat allemaal moeten doen. En 's avonds brengt hij de taarten die hem gul zijn geschonken terug naar zijn familie. Kerkklokken zijn niet geëlektrificeerd. De klokkenmaker moet regelmatig de klokkentoren beklimmen om het uurwerk op te winden en het mechanisme te onderhouden. Van daarboven kan hij het steeds veranderende schouwspel van het omringende landschap zien.

Llegó a Le Fuilet con su carro tirado por 2 caballos, procedente de su Nièvre natal, para visitar a los relojeros de la gran región. Durante su recorrido, se detuvo algunas noches en el Hôtel Maugeais, el único cercano que le permitía apacentar sus 2 caballos. Durante sus paradas en Le Fuilet, quedó fascinado por el pueblo y apreció la alegría de vivir de sus habitantes. La puerta del Sr. Oger, relojero en la plaza principal, estaba en venta. El trato está hecho. El relojero debe de tener varias cuerdas en el arco. Además de su pasión por el mantenimiento de los relojes de sus clientes, debe dominar el arte de la joyería: soldadura, engaste y grabado. Deben tener conocimientos básicos de gemología. Venden anillos y alianzas para compromisos y bodas, medallas y cadenas para bautizos y misales, rosarios y crucifijos para comuniones. La movilidad de los aldeanos les dificultaba desplazarse a las ciudades para elegir gafas. El relojero iba a hacerles el favor de ofrecerles unos prismáticos. El relojero prestaba otro servicio: era fotógrafo. Se le pidió que captara a todos los participantes en la boda con su cámara de plata con placas de cristal, bien sujeta a su bicicleta. Y se le pide un pequeño extra: tiene que amenizar la boda con canciones y bromas. Jean-Baptiste (y sus hijos) saben hacer todo eso. Y por la noche, lleva a su familia los pasteles que generosamente le han donado. Los relojes de las iglesias no están electrificados. El relojero tiene que subir regularmente al campanario para dar cuerda al movimiento y mantener el mecanismo. Desde allí puede contemplar el espectáculo cambiante de la campiña circundante.

Arrivato a Le Fuilet con il suo carro trainato da 2 cavalli, proveniva dalla natia Nièvre per visitare gli orologiai della grande regione. Durante il suo tour, si fermò alcune sere all'Hôtel Maugeais, l'unico nelle vicinanze che gli permetteva di far pascolare i suoi due cavalli. Durante le soste a Le Fuilet, rimase affascinato dal villaggio e apprezzò la gioia di vivere dei suoi abitanti. La porta di casa del signor Oger, un orologiaio della piazza principale, era in vendita. L'affare è concluso. L'orologiaio deve avere diverse corde al suo arco. Oltre alla passione per la manutenzione di orologi e pendole dei suoi clienti, deve padroneggiare l'arte della gioielleria: saldare, incastonare e incidere. Deve avere una conoscenza di base della gemmologia. Vendono anelli e fedi per i fidanzamenti e i matrimoni, medaglie e catene per i battesimi, messali, rosari e crocifissi per le comunioni. La mobilità degli abitanti del villaggio rendeva difficile recarsi in città per scegliere gli occhiali. L'orologiaio avrebbe fatto loro il favore di offrire un binocolo. L'orologiaio forniva un altro servizio: era un fotografo. Gli fu chiesto di immortalare tutti i partecipanti al matrimonio con la sua macchina fotografica d'argento con lastre di vetro, fissata saldamente alla sua bicicletta. E gli viene chiesto un piccolo extra: deve animare il matrimonio con le sue canzoni e le sue belle parole. Jean-Baptiste (e i suoi figli) sanno come fare tutto questo. E la sera porta alla sua famiglia le torte che gli sono state generosamente donate. Gli orologi delle chiese non sono elettrificati. L'orologiaio deve salire regolarmente sul campanile per caricare il movimento e mantenere il meccanismo. Da lassù può vedere lo spettacolo sempre diverso della campagna circostante.