Description
Il y a 20 ans, la France comptait près de 300 000 cabines téléphoniques au titre du « service universel ». Depuis 2018, elles ont disparu de nos paysages. Elles nous permettaient de téléphoner en pleine rue, protégeaient notre intimité, chaque minute de communication était payante. C’était un autre monde, un monde plus incertain et plus fragile, où on pouvait encore perdre un numéro de téléphone écrit sur un bout de papier, ignorer la provenance d’un appel, attendre, être injoignable. Un rendez-vous loupé, c’était peut-être pour toujours. Il y avait un rapport à l’absolu et à l’absence, que la connexion permanente a rendu obsolète. L’existence avait quelque chose de plus tragique…
À quoi ressemblerait notre vie aujourd’hui si la cabine n’avait pas été remplacée par le portable ? Où en est notre lien au monde ? En avons-nous toujours le contrôle ? Cette série de photos est le fruit d’une réflexion menée conjointement par la photographe Stéphanie Lacombe, et la compagnie de théâtre f.o.u.i.c (Clotilde Morgiève & Jean-Christophe Dollé).
Toujours préoccupée par les enjeux sociaux, Stéphanie Lacombe a par ailleurs été lauréate du prix de la BNF 2022 pour le projet Radioscopie de la France, un documentaire sur les stratégies mises en place par les familles pour finir les fins de mois en territoire post-industriel.
Coproduite par Le Carré Scène Nationale et centre d’art de Château-Gontier, la Région Bourgogne-Franche-Comté et la Communauté de communes Bazois-Loire-Morvan, elle a été réalisée sur les territoires de la Mayenne, de la Nièvre et de la Saône-et-Loire, avec le concours bienveillant et enthousiaste de leurs habitants.
English
20 years ago, France had almost 300,000 telephone booths as part of the "universal service". Since 2018, they have disappeared from our landscape. They enabled us to make phone calls in the middle of the street, protected our privacy, and charged for every minute of communication. It was another world, a more uncertain and fragile world, where we could still lose a phone number written on a piece of paper, ignore the source of a call, wait, be unreachable. A missed appointment could be forever. There was a relationship with the absolute and with absence, which permanent connection has rendered obsolete. There was something more tragic about existence?
What would our lives be like today if the phone booth hadn't been replaced by the cell phone? Where is our connection to the world? Do we still have control over it? This series of photos is the fruit of a joint reflection by photographer Stéphanie Lacombe and the theater company f.o.u.i.c (Clotilde Morgiève & Jean-Christophe Dollé).
Always concerned with social issues, Stéphanie Lacombe also won the BNF 2022 award for Radioscopie de la France, a documentary on the strategies families use to make ends meet in post-industrial France.
Co-produced by Le Carré Scène Nationale et center d?art de Château-Gontier, the Bourgogne-Franche-Comté Region and the Communauté de communes Bazois-Loire-Morvan, it was produced in the Mayenne, Nièvre and Saône-et-Loire regions, with the kind and enthusiastic support of their inhabitants.
Deutsch
Vor 20 Jahren gab es in Frankreich im Rahmen des "Universaldienstes" fast 300 000 Telefonzellen. Seit 2018 sind sie aus unseren Landschaften verschwunden. Sie ermöglichten es uns, auf offener Straße zu telefonieren, schützten unsere Privatsphäre und jede Gesprächsminute war kostenpflichtig. Es war eine andere Welt, eine unsicherere und zerbrechlichere Welt, in der man noch eine Telefonnummer auf einem Stück Papier verlieren konnte, nicht wusste, woher der Anruf kam, warten musste, nicht erreichbar war. Ein verpasster Termin war vielleicht für immer. Es gab eine Beziehung zum Absoluten und zur Abwesenheit, die durch die ständige Verbindung obsolet geworden ist. Das Dasein hatte etwas Tragischeres an sich?
Wie würde unser Leben heute aussehen, wenn die Telefonzelle nicht durch das Handy ersetzt worden wäre? Wie steht es um unsere Verbindung zur Welt? Haben wir noch die Kontrolle über sie? Diese Fotoserie ist das Ergebnis einer gemeinsamen Reflexion der Fotografin Stéphanie Lacombe und der Theatergruppe f.o.u.i.c (Clotilde Morgiève & Jean-Christophe Dollé).
Stéphanie Lacombe, die sich stets mit sozialen Fragen beschäftigt, war außerdem Preisträgerin des BNF-Preises 2022 für das Projekt Radioscopie de la France, ein Dokumentarfilm über die Strategien, die Familien in postindustriellen Gebieten anwenden, um über die Runden zu kommen.
Der Film wurde von Le Carré Scène Nationale et centre d'art de Château-Gontier, der Region Bourgogne-Franche-Comté und der Communauté de communes Bazois-Loire-Morvan koproduziert und in den Departements Mayenne, Nièvre und Saône-et-Loire mit der wohlwollenden und enthusiastischen Unterstützung ihrer Bewohner realisiert.
Dutch
20 jaar geleden had Frankrijk bijna 300.000 telefooncellen als onderdeel van de "universele dienst". Sinds 2018 zijn ze uit ons landschap verdwenen. Ze stelden ons in staat om midden op straat te bellen, beschermden onze privacy en rekenden voor elke minuut communicatie. Het was een andere wereld, een meer onzekere en kwetsbare wereld, waar we nog steeds een telefoonnummer op een stuk papier konden verliezen, niet wisten waar een oproep vandaan kwam, konden wachten en niet bereikt konden worden. Als je een afspraak miste, kon dat voor altijd zijn. Er was een relatie met het absolute en met afwezigheid die door de permanente verbinding achterhaald is. Er was iets tragischer aan het bestaan?
Hoe zou ons leven er vandaag uitzien als de telefooncel niet was vervangen door de mobiele telefoon? Waar is onze verbinding met de wereld? Hebben we er nog controle over? Deze serie foto's is het resultaat van een gezamenlijke reflectie van fotografe Stéphanie Lacombe en het theatergezelschap f.o.u.i.c (Clotilde Morgiève & Jean-Christophe Dollé).
Stéphanie Lacombe, altijd bezig met sociale kwesties, won ook de BNF 2022 award voor Radioscopie de la France, een documentaire over de strategieën die gezinnen gebruiken om de eindjes aan elkaar te knopen in het postindustriële Frankrijk.
De documentaire werd geproduceerd door Le Carré Scène Nationale et centre d'art de Château-Gontier, de regio Bourgogne-Franche-Comté en de Communauté de communes Bazois-Loire-Morvan. De film werd gemaakt in de regio's Mayenne, Nièvre en Saône-et-Loire, met de vriendelijke en enthousiaste steun van hun inwoners.
Español
Hace 20 años, Francia contaba con casi 300.000 cabinas telefónicas en el marco de su "servicio universal". Desde 2018, han desaparecido de nuestro paisaje. Nos permitían llamar por teléfono en plena calle, protegían nuestra intimidad y cobraban por cada minuto de comunicación. Era otro mundo, un mundo más incierto y frágil, en el que aún podíamos perder un número de teléfono escrito en un papel, no saber de dónde venía una llamada, esperar y no ser localizados. Si perdías una cita, podía ser para siempre. Había una relación con lo absoluto y con la ausencia que la conexión permanente ha dejado obsoleta. Había algo más trágico en la existencia?
¿Cómo serían nuestras vidas hoy si el teléfono público no hubiera sido sustituido por el móvil? ¿Dónde queda nuestra conexión con el mundo? ¿Seguimos teniendo control sobre él? Esta serie de fotos es fruto de la reflexión conjunta de la fotógrafa Stéphanie Lacombe y la compañía de teatro f.o.u.i.c (Clotilde Morgiève & Jean-Christophe Dollé).
Siempre preocupada por las cuestiones sociales, Stéphanie Lacombe también ganó el premio BNF 2022 por Radioscopie de la France, un documental sobre las estrategias que utilizan las familias para llegar a fin de mes en la Francia postindustrial.
Coproducido por Le Carré Scène Nationale et centre d'art de Château-Gontier, la Región Borgoña-Franco Condado y la Communauté de communes Bazois-Loire-Morvan, se realizó en las regiones de Mayenne, Nièvre y Saône-et-Loire, con el amable y entusiasta apoyo de sus habitantes.
Italiano
20 anni fa, la Francia aveva quasi 300.000 cabine telefoniche come parte del suo "servizio universale". Dal 2018 sono scomparse dal nostro paesaggio. Ci permettevano di telefonare in mezzo alla strada, proteggevano la nostra privacy e facevano pagare ogni minuto di comunicazione. Era un altro mondo, un mondo più incerto e fragile, dove potevamo ancora perdere un numero di telefono scritto su un pezzo di carta, non sapere da dove arrivava una chiamata, aspettare e non essere raggiunti. Se si perdeva un appuntamento, poteva essere per sempre. C'era un rapporto con l'assoluto e con l'assenza che la connessione permanente ha reso obsoleto. C'era qualcosa di più tragico nell'esistenza?
Come sarebbe la nostra vita oggi se il telefono a gettoni non fosse stato sostituito dal cellulare? Dov'è la nostra connessione con il mondo? Abbiamo ancora il controllo su di esso? Questa serie di foto è il frutto di una riflessione congiunta della fotografa Stéphanie Lacombe e della compagnia teatrale f.o.u.i.c (Clotilde Morgiève & Jean-Christophe Dollé).
Sempre attenta alle tematiche sociali, Stéphanie Lacombe ha vinto anche il premio BNF 2022 per Radioscopie de la France, un documentario sulle strategie utilizzate dalle famiglie per sbarcare il lunario nella Francia post-industriale.
Coprodotto da Le Carré Scène Nationale et centre d'art de Château-Gontier, dalla Regione Borgogna-Franca Contea e dalla Communauté de communes Bazois-Loire-Morvan, è stato realizzato nelle regioni Mayenne, Nièvre e Saône-et-Loire, con il gentile ed entusiastico sostegno dei loro abitanti.