Description
Né, tous deux en Alsace, berceau du fameux Jazz manouche, Arnaud et Sébastien se côtoient d'abord longtemps dans de nombreux projets musicaux, c'est le blues, le rock, la funk ou le reggae qui font la base de leur apprentissage. Mais les prouesses musicales de leurs voisins manouches caressent régulièrement leurs oreilles, avant de tomber, presque naturellement, sous leurs doigts. Le merveilleux répertoire de Django Reinhardt est ainsi étudié et restitué en concert, dévoilant la magie évidente que chaque morceau recèle, rappelant au passage les anecdotes croustillantes entourant les maîtres du genre. Toujours avec déférence pour ces derniers et humilité – parce qu'ils sont « gadjo », c'est-à-dire pas manouche, d'où leur sobriquet –, les Escrocs jonglent à leur façon avec les standards et leurs versions, interprétés par Django Reinhardt et Stéphane Grappelli d'abord, puis Dorado et Tchavolo Schmitt, les frères Rosenberg, Romane ou Bireli Lagrène. Certains thèmes sont chantés, d'autres importés de la chanson, du flamenco ou de la variété et rendus à la façon manouche
English
Both born in Alsace, the birthplace of the famous gypsy jazz, Arnaud and Sébastien first rubbed shoulders for a long time in numerous musical projects, with blues, rock, funk and reggae forming the basis of their apprenticeship. But the musical prowess of their Manouche neighbors regularly caresses their ears, before falling, almost naturally, under their fingers. Django Reinhardt's marvellous repertoire is thus studied and recreated in concert, revealing the obvious magic that each piece conceals, and recalling in passing the juicy anecdotes surrounding the masters of the genre. Always with deference to the latter and humility – because they are "gadjo", i.e. not Manouche, hence their sobriquet – the Escrocs juggle standards and their versions in their own way, performed first by Django Reinhardt and Stéphane Grappelli, then Dorado and Tchavolo Schmitt, the Rosenberg brothers, Romane or Bireli Lagrène. Some themes are sung, while others are imported from chanson, flamenco or variété and rendered in the Manouche style
Deutsch
Arnaud und Sébastien, die beide im Elsass, der Wiege des berühmten Gypsy-Jazz, geboren wurden, waren zunächst lange Zeit in zahlreichen Musikprojekten zusammen, wobei Blues, Rock, Funk oder Reggae die Grundlage ihres Lernens bildeten. Doch die musikalischen Meisterleistungen ihrer Gypsy-Nachbarn umschmeicheln regelmäßig ihre Ohren, bevor sie ihnen auf fast natürliche Weise unter die Finger kommen. Das wunderbare Repertoire von Django Reinhardt wird studiert und im Konzert wiedergegeben, wobei die offensichtliche Magie, die in jedem Stück steckt, enthüllt wird und nebenbei die pikanten Anekdoten rund um die Meister des Genres in Erinnerung gerufen werden. Die Gauner jonglieren auf ihre Weise mit den Standards und ihren Versionen, die zunächst von Django Reinhardt und Stéphane Grappelli, dann von Dorado und Tchavolo Schmitt, den Brüdern Rosenberg, Romane oder Bireli Lagrène interpretiert wurden. Einige Themen werden gesungen, andere aus dem Chanson, Flamenco oder Varieté importiert und auf Gypsy-Art wiedergegeben
Dutch
Arnaud en Sébastien zijn allebei geboren in de Elzas, de bakermat van de beroemde gypsy jazz, en lange tijd waren ze betrokken bij een breed scala aan muzikale projecten, waarbij blues, rock, funk en reggae de basis van hun muzikale opvoeding vormden. Maar de muzikale bekwaamheid van hun Manouche buren streelde regelmatig hun oren, voordat ze, bijna als vanzelf, onder hun vingers vielen. Het prachtige repertoire van Django Reinhardt wordt bestudeerd en in concert nagespeeld, waarbij de overduidelijke magie van elk stuk wordt onthuld en de sappige anekdotes rond de meesters van het genre worden verteld. Altijd met eerbied voor de meesters en nederigheid – want ze zijn 'gadjo', dus niet Manouche, vandaar hun bijnaam – jongleren de Escrocs op hun eigen manier met standards en hun versies, eerst uitgevoerd door Django Reinhardt en Stéphane Grappelli, dan Dorado en Tchavolo Schmitt, de gebroeders Rosenberg, Romane en Bireli Lagrène. Sommige thema's worden gezongen, terwijl andere geïmporteerd worden uit het chanson, de flamenco of de pop en weergegeven worden in de Manouche stijl
Español
Arnaud y Sébastien nacieron en Alsacia, cuna del célebre jazz gitano, y durante mucho tiempo participaron en proyectos musicales muy diversos, con el blues, el rock, el funk y el reggae como base de su formación musical. Pero las proezas musicales de sus vecinos manouches acariciaban regularmente sus oídos, antes de caer, casi naturalmente, bajo sus dedos. El maravilloso repertorio de Django Reinhardt es estudiado y recreado en concierto, revelando la magia evidente que esconde cada pieza y relatando las jugosas anécdotas que rodean a los maestros del género. Siempre con deferencia hacia los maestros y humildad -porque son "gadjo", es decir, no manouche, de ahí su apodo-, los Escrocs hacen malabares con los estándares y sus versiones a su manera, primero interpretados por Django Reinhardt y Stéphane Grappelli, después por Dorado y Tchavolo Schmitt, los hermanos Rosenberg, Romane y Bireli Lagrène. Algunos de los temas son cantados, mientras que otros son importados de la chanson, el flamenco o el pop y se interpretan al estilo manouche
Italiano
Arnaud e Sébastien sono nati entrambi in Alsazia, luogo di nascita del famoso gypsy jazz, e per molto tempo sono stati coinvolti in una vasta gamma di progetti musicali, con il blues, il rock, il funk e il reggae alla base della loro formazione musicale. Ma l'abilità musicale dei loro vicini Manouche accarezzava regolarmente le loro orecchie, prima di cadere, quasi naturalmente, sotto le loro dita. Il meraviglioso repertorio di Django Reinhardt viene studiato e ricreato in concerto, rivelando l'evidente magia che ogni brano nasconde e raccontando i succosi aneddoti che circondano i maestri del genere. Sempre con deferenza e umiltà nei confronti dei maestri – perché sono "gadjo", cioè non manouche, da cui il loro soprannome – gli Escrocs si destreggiano a modo loro tra gli standard e le loro versioni, eseguite prima da Django Reinhardt e Stéphane Grappelli, poi da Dorado e Tchavolo Schmitt, dai fratelli Rosenberg, da Romane e Bireli Lagrène. Alcuni temi sono cantati, mentre altri sono importati dalla chanson, dal flamenco o dal pop e resi in stile manouche